Category Archives: ΑΠΟΤΥΠΩΜΑΤΑ

Ολόκληρη η ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ του σωματοφύλακα του Χίτλερ στον Πέτρο Κασιμάτη

urox2amed-1024x768

Τον έβλεπα στη φωτογραφία με τα διακριτικά των Βαφεν Ες-Ες δίπλα στον Αδόλφο Χίτλερ , «σκιά» και ασπίδα του πανίσχυρου δικτάτορα , τον έβλεπα στη φωτογραφία να αναλαμβάνει δράση ως ειδικός απεσταλμένος του Φύρερ στη φλεγόμενη Ευρώπη και την ίδια στιγμή τον είχα μπροστά μου. Τον ίδιο άνθρωπο. Στα 97 του χρόνια. Τον τελευταίο επιζώντα από το στενό επιτελείο του Γερμανού δικτάτορα.

Ετσι ξεκινούσε ο μπαρουτοκαπνισμένος δημοσιογράφος Πέτρος Κασιμάτης την συνέντευξή του με τον Ρόχους Μις, τον σωματοφύλακα του Αδόλφου Χίτλερ που έφυγε πρόσφατα από τη ζωή.

urox2amed-1024x768

Τότε : γεροδεμένος, γοητευτικός, άριστος σκοπευτής με ολυμπιακούς τίτλους.

Σήμερα: στα 97 του με περιπατήρα, με σακούλες από φάρμακα για να αντιμετωπίσει τα χιονισμένα γηρατειά, με αναμνήσεις που δεν χωρούν σε καμιά μνήμη υπολογιστή, έχοντας σφίξει τα χέρια όλων σχεδόν των πρωταγωνιστών της εποχής απ τον Μουσολίνι, βασιλιάδες όπως τον Μπόρις της Βουλγαρίας , στρατάρχες όπως τον Αντωνέσκου της Ρουμανίας και μια σειρά υπουργών του Γ Ράιχ , εστεμμένων αλητών της παραεξουσίας, αμετανόητους ναζί, μέχρι ξένους κι εγχώριους ηγέτες , δελφίνους του Ραιχσταγκ και φυσικά ορκισμένος στο πλευρό του Φύρερ- όρκο που όπως λέει δεν τον έχει ατιμάσει, δεν τον έχει πάρει πίσω όλες αυτές τις δεκαετίες…

urox2amed-1024x768

ΑΠΟΣΤΟΛΗ>Πέτρος Κασιμάτης

Τότε , που δεν θα ξεχάσει που ο Χίτλερ διέταζε τον προσωπικό του γιατρό δρα Μόρελ να αναλάβει τον Μις όταν εκείνος αρρώστησε , όταν τούκλεινε το μάτι δίνοντας άδεια στον ερωτευμένο Μις να βγει ραντεβού Σαββατοκύριακο με τη φίλη του…

Πανύψηλος , με μακριά δάχτυλα , με γκρίζα μάτια , καλοσυνάτος μα θλιβερά αμετανόητος , πιστός στο δικό του αξιακό σύστημα . Αυτός ο τελευταίος μάρτυρας. Ο τελευταίος αρχηγός της σωματοφυλακής του Αδόλφου.

Η ζωή του στο καταφύγιο και στην καγκελαρία γυρίζεται ταινία στο Χόλυγουντ. Τα γράμματα απ ολον τον κόσμο γεμίζουν τις κούτες στο διαμέρισμα του Βερολίνου στη συνοικία Ρούντο. Είναι ο τελευταίος μάρτυρας. Που είδε και έζησε την καταιγίδα. Ένας πρωταγωνιστής.

Του εξηγώ απ την αρχή πως τον παππού μου τον σκότωσαν οι Γερμανοί ,αιχμάλωτο στις φυλακές Αγιάς Χανίων γιατί έκρυβε στο σπίτι του 6 αβοήθητους περιπλανώμενους Άγγλους σαμποτέρ…

«Ρόχους Μίς- του λέω – δεν εκτελείς έναν αιχμάλωτο ,έναν δεσμώτη μετά από φρικτά βασανιστήρια…

«Έγιναν εγκλήματα πολέμου και τότε. Όπως γίνονται και τώρα. Σήμερα, στους πολέμους του 20 και του 21ου αιώνα δεν γίνονται θηριωδίες? Γιατί ο κόσμος καταδικάζει μόνον τα δικά μας εγκλήματα και δεν έχει καταδικάσει τα εγκλήματα των συμμάχων σας;

-Στην Ελλάδα είχαμε πυρπολημένα χωριά κ. Μίς εκτελέσεις ανυποψίαστων πολιτών για αντίποινα , δεν αποτελεί άλλοθι το γεγονός ότι σε έναν πόλεμο όλα επιτρέπονται!…

Ας είναι. Αυτή η συνάντηση δεν θα λύσει προβλήματα δεκαετιών , ούτε θα αποδοθεί δικαιοσύνη με την ανάληψη φραστικά μιας ευθύνης για τις θηριώδίες του τότε. Ο σωματοφύλακας του Αδόλφου Χίτλερ 7 δεκαετίες μετά τα η λήξη του Β Παγκοσμίου Πολέμου είναι εδω μπροστά μου και απαντά σε ολες τις ερωτήσεις. Η κουβέντα μαζί του , με τον τελευταίο επιζώντα του καταφυγίου, με τον τελευταίο μάρτυρα «σκιά» του Αδόλφου Χίτλερ, εδω στο χιονισμένο Βερολίνο είναι μια νέα ανάγνωση του τοπίου της Ιστορίας. Το κασετόφωνο γράφει αργά –αργά τη ροή των γεγονότων που σε κάνουν κι ανατριχιάζεις….

Ποια είναι η γνώμη του Ρόχους Μις για πρόσωπα του στενού κύκλου του Αδόλφου Χίτλερ . Για παράδειγμα του Γκέρινγκ πνευματικό ιδρυτή της γκεστάπο και των στρατοπέδων συγκέντρωσης…
Φυσιολογικός κι απλός άνθρωπος, ένας άνθρωπος του κόμματος με δράση και ικανότητες.
Ρούντολφ Ες…
Ήμουν παρών όταν έφερε στον Φύρερ ο απεσταλμένος του Ες όπου τον ενημέρωνε για την πτήση του στην Αγγλία. Τότε ο Χίτλερ μίλησε για την απίστευτη ηλιθιότητα του Ες που πέταξε στην Αγγλία χωρίς να ενημερώσει. Η φράση του Φύρερ τον Μάιο του 1941 ήταν χαρακτηριστική «τι βλακεία!…».
Σπέερ.
Είχαμε απόσταση. Ήταν ένας καταπληκτικός αρχιτέκτονας αλλά μέχρι εκεί…
Γιοζεφ Γκαίμπελς….
Όλοι οι σύντροφοι συμπαθούσαμε τον Γκαίμπελς πάρα πολύ. Ήταν φιλικός, έλεγε ανέκδοτα, ήταν ανθρώπινος. Σε αντίθεση με τον Μπόρμαν τον γραμματέα του κόμματος που δεν τον συμπαθούσαμε.
Να ακούσουμε τη γνώμη του Ρόχους Μις για τον συνταγματάρχη Κλάους Φον Στάουφεμπεργκ που αποπειράθηκε να δολοφονήσει τον Χίτλερ στα πλαίσια της επιχείρησης «Βαλκυρία»…
Ένας προδότης . Η πράξη του ήταν προδοτική. Ήξερα προσωπικά τον στρατηγό Σνούτ που σκοτώθηκε στην απόπειρα.
Ναύαρχος Φον Κανάρις.
Δεν είχα ιδιαίτερη σχέση. Άλλωστε το τελευταίο διάστημα –εκτός της σωματοφυλακής- ήμουν στο τηλεφωνικό κέντρο κι είχα όλες τις απόρρητες συνομιλίες και συνδέσεις του Χίτλερ….
Αλήθεια, θυμάστε να είχε ο Αδόλφος Χίτλερ επαφές με την τότε Ελληνική κυβέρνηση η με κάποιους προνομιακούς συνομιλητές;
Δεν θυμάμαι. Πέρασαν τόσα χρόνια. Αυτοί που θα γνώριζαν ήταν ασφαλώς ο εκπρόσωπος του ΥΠΕΞ ο Χέβερ, αλλά κι αυτός έχει πεθάνει…
Ναύαρχος Ντένιτς.
Έντιμος, άριστος.
Την ίδια άποψη έχετε και για το «αφεντικό» της Πράγας τον Ράιχαρντ Χάινριχ;
Υπάρχει μια λανθασμένη άποψη. Ο Φυρερ δεν είχε αυτή τη στενή σχέση που νομίζουν με τον Χάινριχ. Κάθε άλλο…
Η σύντροφος του Χίτλερ η Εΰα Μπράουν. Λόγω της θέσης σας είχατε τη δυνατότητα να τη βλέπετε συνεχώς.
Ήσυχο ,γλυκό κορίτσι. Μετέφεραν τη σορό της όπως και του Φυρερ από μπροστά μου. Είχαμε μείνει όλοι άφωνοι στο καταφύγιο μετά την αυτοκτονία τους. Θυμάμαι που είχα μείνει τελευταίος στα υπόγεια κι έδινα τις ύστατες εντολές στα διασκορπισμένα κι αποδεκατισμένα τμήματα των Γερμανικών μεραρχιών. Το αφεντικό είχε αυτοκτονήσει μαζί με την Εύα Μπράουν. Είχαν δοθεί εντολές να καούν οι σοροί και να μην υπάρχουν ίχνη στα χέρια των Ρώσων που πλησίαζαν. Πήγα στην κουζίνα του καταφυγίου εκτελώντας τις τελευταίες εντολές της συνείδησης μου να μην προδώσω τις αρχές μου και λακίσω και φύγω. Έφτιαξα 2 αυγά με μπέικον κι όπως έτρωγα με όση ψυχραιμία μου είχε απομείνει σε αυτό το παλάτι του Θανάτου που άλλοι αυτοκτονούσαν(Χιτλερ-Ευα Μπραουν) , άλλοι έδιναν δηλητήριο στα παιδιά τους,(ζεύγος Γκαίμπελς) άλλοι τίναζαν τα μυαλά τους( ένας σύντροφός μου καρλ τοματσεκ ) στον αέρα, ακούω φωνές γυναικείες κι ήταν 2-3 Ρωσίδες στρατιωτίνες που δεν κατάλαβαν μάλλον που ακριβώς είχαν διεισδύσει. Σήκωσα τα χέρια ψηλά αλλά δεν μου έδωσαν σημασία. Είχαν μπει στο δωματιάκι της Εύας Μπράουν και ψηλάφιζαν με απληστία φορέματα, εσώρουχα, γυναικεία αξεσουάρ. Τους γύρισα την πλάτη και μες στην υπερένταση συνέχισα να τρώω . Αργότερα μπήκαν οι Ρώσοι κομάντος ξέροντας πλέον πως εκεί ήταν το αρχηγείο του Αδόλφου Χίτλερ . Ήμουν μαζί με 3 άλλους στρατιώτες κι έφυγα απ τους χώρους του υπόγειου μετρό με διαταγή να συναντήσω έναν στρατηγό τον Ράουχ , ώσπου εμφανίστηκαν οι Ρώσοι και με συνέλαβαν. Δεν υπήρχε αντίσταση , όλα είχαν καταρρεύσει , έμαθαν αμέσως ποιος είμαι , με ανέκριναν σκληρά ,με οδήγησαν στην Πολωνία κι από κει στην Κ. Ασία σε φυλακές του Τουρκμενιστάν και μετά στα γκούλαγκ των Ουραλίων. Ήμουν συγκρατούμενος με τον προσωπικό πιλότο του Χίτλερ Μπάουρ που είχε τραυματιστεί στο πόδι. Οι Ρώσοι για να τον εκδικηθούν του έκοψαν σιγά-σιγά και βασανιστικά το πόδι με σουγιά!!! Τα βάσανα μου δεν είχαν τελειωμό επι 9 χρόνια ώσπου αργοπεθαίνοντας ζήτησα απ τον ίδιο τον περίφημο Μπέρια (σ.σ αρχηγός της KGB επί Στάλιν) να δοθεί τέλος στη ζωή μου.
Αλήθεια, πως ήταν αυτός ο σκοτεινός τύπος που φαντάζομαι δεν διέφερε και πολύ από ορισμένους αμετανόητους συντρόφους σας….
Ο Μπέρια σε τρόμαζε!! Είχε κυρτωμένη πλάτη και μια χρόνια αναπηρία που τον εκανε αδίστακτο και του εβγαζε μια κακία για οτιδήποτε ανθρώπινο. Τρόμαζε η φιγούρα του Μπέρια…
Καλά, Ρόχους Μίς, σε τρόμαζε λιγότερο η απόφαση του ζεύγους Γκαίμπελς να δολοφονήσουν ακριβώς δίπλα σου τα 5 παιδιά τους με υδροκυάνιο….
Μέσα στο καταφύγιο ήταν ένα πραγματικό παλάτι θανάτου. Αξιωματούχοι αυτοκτονούσαν, σύντροφοι και φίλοι έδιναν τέλος στη ζωή τους, τα νέα ήταν συνταρακτικά κάθε λεπτό, μαθαίναμε για την ολοσχερή καταστροφή λεπτό προς λεπτό. Μας είχε επισκευθεί και η πιλότος Χάνα Ράιτς που προσπάθησε να πείσει τη Μάγδα Γκαίμπελς να μην δώσει υδροκυάνιο στα παιδιά της. Της ελεγε « ασε τα παιδιά να σωθούν να φύγουν» . Κανείς απ τους 2 γονείς δεν άκουγε. Ήταν φανατικοί . Πίστευαν ότι η ζωή των ηττημένων μετά τον πόλεμο θα ήταν μια ζωή-κόλαση.
Ρωτάμε τον σωματοφύλακά του Χίτλερ ποιος ήταν ο χαρακτήρας του δικτάτορα που αιματοκύλισε την Ευρώπη….

Μπορεί να ήταν πανίσχυρος αλλά ήταν ιδιαίτερα απλός. Με είχε ασφαλίσει για 100.000 μάρκα-ποσόν τεράστιο για την εποχή- σε περίπτωση που πάθω κάποιο ατύχημα, είχα τον προσωπικό του γιατρό να με εξετάζει , ένοιωθα τη στοργή του και το ενδιαφέρον του. Είχε προσέλθει μάρτυρας στο γάμο μου και μου είχε κάνει δώρο 1500 μάρκα (3 μισθούς) και 12 κιβώτια ακριβό κρασί , ενώ σε όλη τη διάρκεια της συνεργασίας μας ήταν προσηνής και έδινε άδειες σε όλους στη σωματοφυλακή του να βλέπουμε τις οικογένειες μας, να βγαίνουμε στα ραντεβουδάκια μας, να έχουμε ελεύθερο χρόνο. Ήταν και σκληρός και δίκαιος. Θυμάμαι τον Μπρούκνερ τον προσωπάρχη της καγκελαρίας που ήταν και διοικητής μου απ τα πρώτα χρόνια. Με ήξερε. Από τον πόλεμο στην Πολωνία. Τότε που είχα τραυματιστεί όταν είχα αναλάβει να φέρω πίσω αιχμαλώτους Γερμανούς στρατιώτες . Παρά το ότι κρατούσα λευκή σημαία για να κάνω τις διαπραγματεύσεις με πυροβόλησαν στην πλάτη . Ο διοικητής μου ήξερε γι αυτή την αποστολή μου. Και με πρότεινε για τη σωματοφυλακή γνωρίζοντας και τις σκοπευτικές μου ικανότητες σε διεθνείς αγώνες όταν πήρα το χάλκινο μετάλλιο. Μου έγιναν όλες οι κρίσιμες ερωτήσεις κι όταν γύρισα να φύγω ανοίγοντας την πόρτα είδα ολόρθο τον Φύρερ που παρακολουθούσε με κομμένη την ανάσα όλη τη συνέντευξη για να έχει άμεση προσωπική γνώμη. Ένοιωσα σοκ. Τα έχασα…..
-Πως ήταν ο Χίτλερ;

– Πιο κοντός από μένα. 1,76. Χωρίς άγρια διάθεση , τρυφερός αλλά με αυστηρή ματιά. Τον είδα μπροστά μου να κρυφακούει όλες τις λεπτομέρειες του ερωτηματολογίου με το παχύ μουστάκι του, το μαύρο παντελόνι κι ένα στρατιωτικό αμπέχωνο… Είχε καλή διάθεση εκείνη τη μέρα αφού πριν έβλεπε μια ταινία με τον Τσαρλυ Τσάπλιν. Με ρώτησε ο Φυρερ από πού είμαι .Του απάντησα απ τη Σιλεσία. «Δεν έχουμε κανέναν στη σωματοφυλακή απ τη Σιλεσία, ας τον πάρουμε…» ήταν τα επόμενα λόγια του προς τον προσωπάρχη της καγκελαρίας. Κι από τότε άρχισαν οι αποστολές, η φρούρηση και οι απόρρητες επικοινωνίες στο τηλεφωνείο κατά το διάστημα της πτώσης του Γ.Ραιχ. Στον Χίτλερ άρεσε η μουσική του Βαγκνερ, η αρχαία Ελληνική φιλοσοφία (Αριστοτέλης και Πλάτων), ο πολιτισμός των Μάγια κι αλλά βιβλία.

-Ήταν αντικαπνιστής και χορτοφάγος….

-Χορτοφάγος ναι. Τα τελευταία χρόνια δεν κάπνιζε κι είχε επιβάλλει σιδηρά πειθαρχία γι αυτό. Παλαιότερα βέβαια κάπνιζε σαν φουγάρο περισσότερα από 40 τσιγάρα την ημέρα!!!

-Ξέραμε μέχρι τώρα πως δεν κάπνιζε και πως στο Καταφύγιο ήταν απόλυτος στη διαταγή του.

– Κοιτάξτε, στο καταφύγιο μετά την αυτοκτονία του έσβησε και η εντολή που είχε δώσει. Καπνίζαμε πλέον αρειμανίως μετά το τέλος του «αφεντικού» και ανοίξαμε όλα τα ποτά. Βλέπαμε την κατάρρευση και το αλκοόλ ήταν ένα αποκούμπι όπου έβλεπες λιγότερο ξάστερα τα πράγματα.

Ποια ήταν η πρώτη σου αποστολή;
Στην αδελφή του την Πάολα που διέμενε στη Βιέννη. Της μετέφερα επιστολή του Φύρερ. Στην επιστροφή μου έδωσε ένα κέικ με φρούτα του δάσους να το δοκιμάσει ο Χίτλερ.
Μετά το τέλος του Αδόλφου Χιτλερ ο Μις δίνει λογαριασμό στον υπουργό προπαγάνδας Ζοζεφ Γκάιμπελς. Αν τον άφηνε νωρίτερα να γυρίσει στην οικογένειά του θα είχε σωθεί ο Ρόχους Μις και δεν θα έπεφτε στα χέρια των Ρώσων; Ο ίδιος αρκετά συγκινημένος μου απαντά:

«Ακόμα κι αν μου έλεγε να φύγω θα έμενα εκεί!! Μετά το τέλος του Χίτλερ , το αφεντικό μου ήταν ο Γκαίμπελς. Δεν μπορούσα ,όμως, να τον εγκαταλείψω. Αν έφευγα εγκαίρως ίσως να είχα σωθεί.

Σήμερα, έρχεται στα όνειρα σου ο Αδόλφος Χίτλερ που τον υπηρέτησες πιστά όλα αυτά τα χρόνια…
Ναι. Τον βλέπω συχνά στον ύπνο μου. Ανάμεσα σε εφιάλτες με εικόνες απ τους Ρώσους να με κυνηγούν να με συλλάβουν. Η μορφή του Φύρερ είναι πάντα η ίδια όπως τότε που κρυφάκουγε πίσω απ την πόρτα στην πρώτη συνέντευξη και ξάφνου ανοίγοντας την πόρτα τον είδα μπροστά μου πριν προλάβει να φύγει…. Σε απόσταση λίγων εκατοστών…Θυμάμαι τότε που έπεφτε το Γ. Ραιχ και ζήτησα απ τον Φυρερ να επισκευθώ τη γενέτειρα μου τη Σιλεσία. Μου είπε πως μπορώ να πάω αλλά εάν με έπιανε ο αμείλικτος στρατηγός Σέρνερ –διοικητής στην περιοχή που εκτελούσε τους λιποτάκτες- και δεν σε δει στο μέτωπο αλλά να τριγυρίζεις σε μη πολεμικό πεδίο, εγώ δεν θα μπορώ να σε σώσω. Θα αφήσω τον Σέρνερ να κάνει τη δουλειά του!!
-Μπορεί να πιστεύετε ότι ήταν κυνικά ειλικρινής ο Χίτλερ ,αλλά δεν κράτησε το λόγο του όταν είπε στον Ολυμπιονίκη μας Σπύρο Λούη –το 1936- τότε που τον συνάντησε ως επικεφαλή της Ελληνικής Ολυμπιακής αποστολής , ότι δεν θα πειράξει την Ελλάδα, το λίκνο του πολιτισμού…

Ο Φύρερ λάτρευε τη χώρα σας και τον πολιτισμό των προγόνων σας. Αλλά η απόφασή του για εμπλοκή της Γερμανίας κατά της Ελλάδας είχε να κάνει με τη στήριξη του Μουσολίνι. Μόνον αυτό ήταν η αιτία. Κρατήστε αυτό που σας λέω.

Ας έλθουμε στο σήμερα. Ποια είναι η γνώμη σας για την Αντζελα Μέρκελ;
Αδιάφορη. Άλλωστε εγώ ψηφίζω το Σοσιαλδημοκρατικό κόμμα SPD.
Ορίστε…..
Σας φαίνεται παράξενο εγώ ο ναζί να ψηφίζω σοσιαλδημοκρατία. Το κάνω στη μνήμη της αγαπημένης μου γυναίκας που ψήφιζε SPD . Μπορεί να μου είχε κάψει τις περισσότερες φωτογραφίες με τον Φύρερ και να με χώριζε άβυσσος ιδεολογική , αλλά ήταν η γυναίκα μου . Άλλωστε, ήταν η προσωπική γραμματέας του Βίλλυ Μπράντ!! Και ψηφίζω –χωρίς να έχω καμία σχέση με αυτό το κόμμα – προς χάριν της γυναίκας μου που με περίμενε , δεν παντρεύτηκε ξανά και περίμενε να επιστρέψω από τα Σοβιετικά γκούλαγκ.
°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°
ΤΟ ΠΙΤΣΙΡΙΚΙ ΕΙΝΑΙ ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΟ ΚΑΙ ΒΑΣΙΖΕΤΑΙ ΜΟΝΟ ΣΤΟΥΣ ΑΝΑΓΝΩΣΤΕΣ ΤΟΥ. ΥΠΟΣΤΗΡΙΞΤΕ ΤΙΣ ΔΙΑΦΗΜΙΣΕΙΣ ΤΗΣ GOOGLE ΠΑΤΩΝΤΑΣ ΠΑΝΩ ΣΤΙΣ ΔΙΑΦΗΜΙΣΤΙΚΕΣ ΕΙΚΟΝΕΣ. ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ
°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°










πηγη

Τίτος Βανδής 1917 – 2003

Titos_Vandis-2

Σημαντικός ηθοποιός, με θητεία στο Μπρόντγουεϊ και το Χόλιγουντ. Από τους λιγοστούς Έλληνες ηθοποιούς με διεθνή καριέρα.

Ο Τίτος Βανδής γεννήθηκε στις 7 Νοεμβρίου 1917 στο Νέο Φάληρο. Γόνος ευκατάστατης οικογένειας της Καβάλας (ο πατέρας του ήταν καπνέμπορος), επέστρεψε σε μικρή ηλικία στον τόπο καταγωγής των γονέων του. Σε ηλικία πέντε ετών έπαθε ελονοσία και γι” αυτό το λόγο έφυγε με τη μητέρα και τα αδέλφια του για την Ελβετία. Πήγε σχολείο στη Λωζάνη και τέσσερα χρόνια αργότερα επέστρεψε με την οικογένειά του στην Ελλάδα κι εγκαταστάθηκε στη Θεσσαλονίκη.

Στη Θεσσαλονίκη φοίτησε στο Γαλλικό Λύκειο της πόλης, μυήθηκε στις κομμουνιστικές ιδέες από τον Κυρ-Κώστα τον τσαγκάρη και πήρε τα πρώτα μαθήματα υποκριτικής στο Ωδείο Θεσσαλονίκης. Ο διακαής του πόθος να γίνει ηθοποιός τον ώθησε να παρατήσει το σχολείο και να κατηφορίσει στην Αθήνα, όπου γράφτηκε στη Δραματική Σχολή του Εθνικού Θεάτρου σε ηλικία 16 ετών.

Στη σκηνή πρωτοεμφανίστηκε το 1934 ως φοιτητής, με το έργο «Ιούδας» του Σπύρου Μελά στο Εθνικό Θέατρο. Στη σχολή του Εθνικού συνδέθηκε με τη συμμαθήτριά του Μαρία Αλκαίου, η οποία θα γίνει η πρώτη σύζυγός του για μικρό διάστημα. Μεγάλοι σταθμοί στη θεατρική διαδρομή του υπήρξαν οι συνεργασίες με τον Μιχάλη Κουνελάκη, τον Βασίλη Αργυρόπουλο, τη Μαρίκα Κοτοπούλη το 1940 και με την Κατερίνα Ανδρεάδη την περίοδο 1941-1943.

Το 1938 στρατεύτηκε και το 1940 βρέθηκε στο μέτωπο, κατά τη διάρκεια του ελληνοϊταλικού πολέμου. Στην Κατοχή οργανώθηκε στο ΚΚΕ και μυήθηκε στο ΕΑΜ από τον Δήμο Σταρένιο. Το 1943 νυμφεύθηκε τη συνάδελφό του Καίτη Ασπρέα, με την οποία απέκτησε μία κόρη. Το ζευγάρι θα χωρίσει λίγο αργότερα. Το 1945 συμμετείχε σε δύο Εαμικούς θιάσους με διαλεχτούς ηθοποιούς και το 1946 δημιούργησε τον πρώτο δικό του θίασο με τον Δήμο Σταρένιο και την Αλέκα Παΐζη, η οποία θα γίνει η τρίτη του σύζυγος το 1950. Παράλληλα, ανέπτυξε συνδικαλιστική δράση στο χώρο του Σωματείου Ελλήνων Ηθοποιών κι έδωσε όλες τις δυνάμεις του για τη βελτίωση συνθηκών εργασίας και πρόνοιας για νέους και απόμαχους ηθοποιούς.

Την περίοδο 1951-1956 ξαναπάτησε στο σανίδι του Θεάτρου Κοτοπούλη. Ακολούθησαν συνεργασίες του με το Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδας (ΚΘΒΕ) και την Αθηναϊκή Σκηνή. Στον κινηματογράφο εμφανίστηκε στις ταινίες του Ζιλ Ντασέν «Ποτέ την Κυριακή» (1960) και «Τοπ Καπί» (1964), ενώ η πρώτη του διάκριση στη μεγάλη οθόνη ήλθε το 1962 με το πρώτο βραβείο ερμηνείας που απέσπασε το Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης για την ελληνογαλλική ταινία «Πολιορκία» του Κλοντ Μπερνάρ-Ομπέρ. Το 1964 σχημάτισε εκ νέου δικό του θίασο και παρουσίασε το έργο του Μπρένταν Μπίαν «Ένας Όμηρος», σε μουσική Μίκη Θεοδωράκη. Παράλληλα, ίδρυσε μαζί με το Γιώργο Θεοδοσιάδη τη Δραματική Σχολή Αθηνών, όπου και δίδαξε.

Τον Ιούνιο του 1965 αναζήτησε μία καλύτερη τύχη στις Ηνωμένες Πολιτείες, για να ξελασπώσει από τα θιασαρχικά του χρέη κι εγκαταστάθηκε στη Νέα Υόρκη. Τα επόμενα χρόνια έκανε μία αξιοπρόσεκτη καριέρα στο θέατρο, τον κινηματογράφο και την τηλεόραση. Μεγάλες επιτυχίες του υπήρξαν οι συμμετοχές του στο θεατρικό του Μπρόντγουεϊ «Ίλια Ντάρλινγκ» (διασκευή του κινηματογραφικού «Ποτέ την Κυριακή»), σε κινηματογραφικές ταινίες («Youngs Doctors in love», «The Betsy», «Τα πάντα γύρω από το σεξ» του Γούντι Άλεν, «Εξορκιστής») και σε τηλεοπτικά σήριαλ («Χαβάη 5-0», «Κότζακ», «Επικίνδυνες Αποστολές» κ.ά.). Ασχολήθηκε, επίσης, με τις μεταφράσεις θεατρικών έργων και δίδασκε ως καθηγητής στο κολέγιο της Σάντα Μόνικα στα τέλη της δεκαετίας του ‘70.

Ενδιάμεσα, ήρθε στην Ελλάδα για κάποιες εμφανίσεις στο Εθνικό Θέατρο, με αξιοπρόσεκτη την παρουσία του στο έργο «Λυσσασμένη Γάτα» του Τενεσί Ουίλιαμς σε σκηνοθεσία Νίκου Χαραλάμπους. Το 1982 γνώρισε τη συνάδελφό του Μπέτυ Βαλάση, την οποία νυμφεύτηκε το 1984. Έκτοτε, έζησε μόνιμα στην Ελλάδα. Το 1983 τιμήθηκε με το βραβείο Α’ ανδρικού ρόλου στο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης για την ταινία του Γιώργου Σταμπουλόπουλου «Προσοχή, Κίνδυνος!». Έγραψε ένα και μοναδικό βιβλίο, το αυτοεξολογητικό «Κουβέντα με τους φίλους μου».

Ο Τίτος Βανδής πέθανε στις 23 Φεβρουαρίου 2003.
°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°
ΤΟ ΠΙΤΣΙΡΙΚΙ ΕΙΝΑΙ ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΟ ΚΑΙ ΒΑΣΙΖΕΤΑΙ ΜΟΝΟ ΣΤΟΥΣ ΑΝΑΓΝΩΣΤΕΣ ΤΟΥ. ΥΠΟΣΤΗΡΙΞΤΕ ΤΙΣ ΔΙΑΦΗΜΙΣΕΙΣ ΤΗΣ GOOGLE ΠΑΤΩΝΤΑΣ ΠΑΝΩ ΣΤΙΣ ΔΙΑΦΗΜΙΣΤΙΚΕΣ ΕΙΚΟΝΕΣ. ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ
°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°










πηγη

Μαρίκα Νίνου 1918 – 1957

Marika_Ninou

Η ρεμπέτισσα Μαρίκα Νίνου γεννήθηκε το 1918 στον Καύκασο. Το πραγματικό της όνομα ήταν Ευαγγελία Νικολαΐδου. Σε ηλικία 10 ετών ήρθε στη Θεσσαλονίκη, και το 1945 εγκαταστάθηκε στην Αθήνα, όπου εμφανίστηκε σε διάφορα νυχτερινά κέντρα, κάνοντας ακροβατικά νούμερα, μαζί με τον άντρα και το παιδί της.

Τον Οκτώβριο του 1948, ο Στελλάκης Περπινιάδης την πήρε κοντά του για τραγουδίστρια στο κέντρο «Φλόριντα» της Λεωφόρου Αλεξάνδρας, όπου και της έμαθε τα μυστικά του τραγουδιού. Η συνεργασία της με τον Βασίλη Τσιτσάνη το 1949 στο κέντρο «Τζίμης ο Χοντρός» υπήρξε καθοριστική στη ζωή και των δύο. Τα επόμενα χρόνια συνεργάστηκε στο πάλκο και στη δισκογραφία με πλήθος σημαντικών λαϊκών συνθετών, όπως ο Μανώλης Χιώτης, ο Γιάννης Παπαϊωάννου, ο Γιώργος Μητσάκης, ο Απόστολος Καλδάρας κ.α.

Η μακροβιότερη, όμως, και πιο παραγωγική συνεργασία της ήταν αυτή με τον Τσιτσάνη. Υπήρξε η μούσα, που τον ενέπνευσε όσο καμιά άλλη. Τον Οκτώβριο του 1951 πήγαν μαζί στην Κωνσταντινούπολη. Μετά το ταξίδι αυτό χώρισαν ξαφνικά και η Μαρίκα πήγε στην Αμερική, όπου τραγούδησε δίπλα στον Κώστα Καπλάνη επί δύο χρόνια.

Πριν πάει στην Αμερική είχε κάνει στην Αθήνα εγχείρηση καρκίνου, αλλά στην Αμερική παρουσίασε ραγδαία μετάσταση. Επέστρεψε αμέσως στην Ελλάδα, όπου εργάστηκε για λίγο με φοβερούς πόνους. Πέθανε, σε ηλικία μόλις 39 ετών, στις 23 Φεβρουαρίου του 1957.
°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°
ΤΟ ΠΙΤΣΙΡΙΚΙ ΕΙΝΑΙ ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΟ ΚΑΙ ΒΑΣΙΖΕΤΑΙ ΜΟΝΟ ΣΤΟΥΣ ΑΝΑΓΝΩΣΤΕΣ ΤΟΥ. ΥΠΟΣΤΗΡΙΞΤΕ ΤΙΣ ΔΙΑΦΗΜΙΣΕΙΣ ΤΗΣ GOOGLE ΠΑΤΩΝΤΑΣ ΠΑΝΩ ΣΤΙΣ ΔΙΑΦΗΜΙΣΤΙΚΕΣ ΕΙΚΟΝΕΣ. ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ
°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°










πηγη