Category Archives: ΠΡΩΤΗ ΣΕΛΙΔΑ

ΠΡΟΣΟΧΗ! Σε εξέλιξη σκευωρία κατά της Ελλάδας

Parthenon-on-Acropolis-in-Athens-Greece-1024x686

To άθλιο παιχνίδι του ΔΝΤ παίζουν όλοι, είτε το καταλαβαίνουν είτε όχι: κυβέρνηση και Στουρνάρας και νέο μηντιακό κατεστημένο έχουν εμπλακεί σε ένα επικοινωνιακό παιχνίδι που καταλήγει να απαξιώσει τις ελληνικές τράπεζες και να τις οδηγήσει στο γερμανικό «χειρουργείο».

Ρίχνοντας νερό στο μύλο του ΔΝΤ αλλά και του Σόιμπλε, σε μια κρίσιμη περίοδο που το εγχώριο σύστημα πιέζεται μεταξύ των απαιτήσεων των δανειστών, η κυβέρνηση αλλά και η Τράπεζα της Ελλάδος σε συνεργασία με νεόκοπους εκδότες, ακροβατούν στις πλάτες της ελληνικής οικονομίας, των καταθετών, των μετόχων και ανοίγουν την όρεξη σε κερδοσκόπους και γύπες των αγορών. Oι εντός των τειχών εμπλεκόμενοι σ΄αυτό το βρώμικο παιγνίδι ρισκάρουν να κονιορτοποιηθούν από την Ιστορία και να καταλήξουν ακόμη και φυλακή σε περίπτωση που οι μέτοχοι των τραπεζών προσφύγουν στην Δικαιοσύνη-όχι απαραίτητα στα ελληνικά δικαστήρια.

Το πυροτέχνημα του πορίσματος της ΤτΕ που έριξε η εφημερίδα (εκπρόσωπος του νέου μηντιακού κατεστημένου), ενισχύθηκε από την ίδια την κεντρική τράπεζα με αποτέλεσμα, μεταξύ άλλων, την κατακρήμνιση των τραπεζικών μετοχών και κυρίως την ενίσχυση της αντίληψης που συντηρούν οι ξένοι για την αναξιοπιστία του τραπεζικού συστήματος.

Η κυβέρνηση θέλει να αξιοποιήσει ένα κλίμα αμφισβήτησης του συστήματος για να δείξει ότι τελειώνει με το παλιό κατεστημένο, εμπλέκοντας τραπεζίτες και πολιτικούς, ο Γιάννης Στουρνάρας παίζει το προσωπικό του παιχνίδι.

Ποιός την πληρώνει; Οι τράπεζες που με κόπο ανακεφαλαιοποίησε ο ελληνικός λαός και το ΔΝΤ θέλει να ισοπεδώσει, η ελληνική οικονομία, οι επιχειρήσεις και οι ιδιώτες που ψάχνουν να βρουν άκρη με τα δάνειά τους.

Η οσμή σκανδάλων που όμως δεν αποκαλύπτονται αλλά σε αυτή τη φάση μόνο υπονοούνται, δεν εξυπηρετεί παρά μόνο το ΔΝΤ που βλέπει την απαίτησή του για νέο έλεγχο των τραπεζών να βρίσκει ευήκοα ώτα εξαιτίας των σκοπιμοτήτων της κυβέρνησης, μια ανακεφαλαιοποίηση να φαίνεται πιθανή από το πουθενά με ό,τι αυτό σημαίνει για τις τράπεζες της χώρας: bail in, κρατικοποίηση, αφελληνισμός.

Είναι ενδεικτικό ότι ακόμη και το Bloomberg είναι ιδιαίτερα επικριτικό για το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο αναφορικά με τη στάση που τηρεί απέναντι στην Ελλάδα ενώ η ελληνική πλευρά αβαντάρει το ΔΝΤ.

Στο δημοσίευμα του Bloomberg, η στάση του ΔΝΤ απέναντι στις οικονομικές δυσκολίες που αντιμετωπίζει η χώρα μας κρίνεται ως «παράλογη» ενώ κατηγορείται «εχρόφιλος» που με τις αμφιλεγόμενες οικονομικές πρακτικές του, αντί να βοηθήσει τη χώρα, καταφέρει «πισώπλατα μαχαιρώματα» που κάθε άλλο παρά οδηγούν στην οικονομική της εξυγίανση.

Το άρθρο έχει τίτλο «Το ΔΝΤ να σταματήσει να βασανίζει την Ελλάδα και τις τράπεζές της» και το έχει υπογράψει ο Κάιλ Μπας, ιδρυτής και κύριος επενδυτής του Hayman Capital Management, το οποίο έχει επενδύσεις σε μετοχές ελληνικών τραπεζών.

Το άρθρο ξεκινά με τη γνωστή φράση του Βιργιλίου: «Φοβού τους Δαναούς και δώρα φέροντας», σπεύδοντας να σημειώσει: «Στον 21ο αιώνα, είναι οι Έλληνες εκείνοι που πρέπει να προσέχουν περισσότερο τα δώρα που δέχονται, ιδίως από το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, το οποίο βασανίζει τη χώρα σε μια λανθασμένη προσπάθεια να πάρει πίσω τα χρήματά του.

Κάνοντας μια ανασκόπηση στα τελευταία έξι χρόνια, ο αρθρογράφος σημειώνει πως «η Ελλάδα έχει προσπαθήσει σκληρά να συμμαζέψει τα οικονομικά της. Από το 2010 μέχρι το 2016 η κυβέρνηση έκανε το ακατόρθωτο: συμπύκνωσε το πρωτογενές της έλλειμμα κατά σχεδόν 18% του ΑΕΠ και τελικά παρουσίασε πλεόνασμα. Μετά από μια βίαιη συρρίκνωση σχεδόν 30%, η οικονομία παρουσιάζει θετικά σημάδια σε όλα σχεδόν τα πεδία- βιομηχανία, αγορά αυτοκινήτων, κατασκευές, αφίξεις τουριστών.

Αλλά και ο τραπεζικός τομέας σημείωσε μεγάλες προόδους. Μετά από δύο εξονυστικούς ελέγχους, πρώτα από την BlackRock το 2013 και αργότερα από τον Μηχανισμό Ελέγχου της ΕΚΤ, οι τράπεζες ανακεφαλαιοποιήθηκαν πλήρως δύο φορές ενώ πλέον οι κεφαλαιακοί δείκτες τους είναι σημαντικά υψηλότεροι από τον ευρωπαϊκό μέσο όρο, εφοδιασμένοι πλέον απέναντι σε μελλοντικές απώλειες.

Παρόλα αυτά η Ελλάδα εξακολουθεί να κουβαλάει βαρύ φορτίο, επισημαίνει το άρθρο: Τα 250 δις που το ΔΝΤ και οι Ευρωπαίοι εταίροι δάνεισαν στη χώρα. «Το ΔΝΤ θα μπορούσε να διαγράψει το χρέος του και να ελαφρύνει το φορτίο της Ελλάδας. Αυτό θα ωφελούσε τη μακροπρόθεσμη οικονομική υγεία της χώρας, επομένως και της Ευρώπης. Αντ’ αυτού, ο Ταμείο απαιτεί επιπλέον μέτρα λιτότητας και επιμένει σε «δομικές» μεταρρυθμίσεις αμφιλεγόμενης αξίας. Επιμένοντας σε αυτήν την οικονομική λογική, καταστρέφει την αναδυόμενη οικονομική ανάπτυξη και καταπνίγει κάθε ελπίδα πραγματικής ευημερίας.

«Κατά τη διάρκεια της ευρωπαϊκής οικονομικής κρίσης, το ΔΝΤ παρουσιάστηκε ως ο σωτήρας της Ελλάδας, τώρα όμως μοιάζει περισσότερο με εχθρόφιλος», συνεχίζει το δημοσίευμα σημειώνοντας: Δείτε το ιστορικό του χρέους. Όταν μια χώρα εντάσσεται στο ΔΝΤ, αποδίδεται μια αρχική “ποσόστωση”, βασισμένη κυρίως στο ΑΕΠ της. Μια χώρα-μέλος μπορεί συνήθως να δανειστεί μέχρι και το 145% της ποσόστωσής της ετησίως και έως και 435% σωρευτικά – ή ενδεχομένως περισσότερο σε “εξαιρετικές περιστάσεις”. Αυτά είναι ουσιαστικά όρια πίστωσης, σχεδιασμένα να μην επιβαρύνουν υπερβολικά τον δανειολήπτη με χρέος. Εντούτοις, εν μέσω της κρίσης, το ΔΝΤ συμφώνησε να δανείσει το 3.212% της ποσόστωσης της Ελλάδας. Μαζί με δάνεια από τους Ευρωπαίους εταίρους, το χρέος της Ελλάδας στο επίσημο τομέα ανέρχεται σε πάνω από 135 τοις εκατό του ΑΕΠ».

Το ΔΝΤ γνώριζε πολύ καλά ότι τα δάνειά του δεν θα μπορούσαν ποτέ να αποπληρωθούν, βεβαιώνει ο Μπας, αποκαλύπτοντας πως το έχει ακούσει ο ίδιος από αξιωματούχους εμπλεκόμενους στη διαδικασία. «Όλοι οι εμπλεκόμενοι φορείς πήραν την συνειδητή και πολύ πολιτική (όχι οικονομική) απόφαση να εμποδίσουν την εξάπλωση της κρίσης και να κρατήσουν ενωμένη την ευρωζώνη. Χωρίς αυτήν, η Ελλάδα θα αναγκαζόταν να βγει από τη νομισματική ένωση», υπογραμμίζει.

Και τώρα τι γίνεται; Η Ελλάδα χρειάζεται να ανακτήσει την εμπιστοσύνη των επενδυτών και των καταναλωτών σήμερα. Για να συμβεί αυτό, οι δανειστές της πρέπει να διαγράψουν το χρέος ή να το μετατρέψουν σε ίδια κεφάλαια.

Η στάση του ΔΝΤ είναι παράλογη. Προέρχεται από ίδιον συμφέρον και όχι από το τι θα ήταν καλύτερο για την Ελλάδα.

Το Ταμείο προσπάθησε την ίδια στιγμή να εμποδίσει την επιστροφή της Ελλάδας στις κεφαλαιαγορές καθώς και να υπονομεύσει τη νέα τραπεζική ένωση της Ευρώπης απαιτώντας μια ακόμη ανακεφαλαιοποίηση. Λαμβάνοντας υπόψη ότι η χώρα -όπως όλα τα μέλη του ευρώ- δεν μπορεί να επιτύχει μακροοικονομική προσαρμογή υποτιμώντας το νόμισμά της, πρέπει να δοθεί μεγάλη προσοχή. Η εμπιστοσύνη των καταναλωτών και των επενδυτών, και όχι οι εξαγωγές, θα οδηγήσει τελικά στην ανάπτυξη.

Η έλλειψη εμπιστοσύνης όμως υπονομεύει την ελληνική οικονομία. Το τραπεζικό σύστημα δεν χρειάζεται κι άλλη ανακεφαλαιοποίηση. Η Ελλάδα έκανε το μερίδιό της, επιτυγχάνοντας νομικές μεταρρυθμίσεις που παρέχουν στις τράπεζες νέα εργαλεία προκειμένου να αντιμετωπίζουν τα επικίνδυνα δάνεια. Τις οποίες όμως το ΔΝΤ άρχισε να υπονομεύει, υποστηρίζοντας ότι δεν θα λειτουργήσουν. Οι πισώπλατες μαχαιριές προς την Ελλάδα τη στιγμή που η χώρα προσπαθεί να επιτύχει πρόοδο δεν αποτελούν υπεύθυνη συμπεριφορά.

«Οι ιδιώτες επενδυτές έχουν υποφέρει. Ο ελληνικός λαός έχει υποφέρει ακόμη περισσότερο. Τώρα το ΔΝΤ πρέπει να κάνει το δικό του μερίδιο διαγράφοντας το χρέος της Ελλάδας και να παραιτηθεί των αξιώσεών του για νέα ανακεφαλαιοποίηση αφήνοντας τα ινία στους ευρωπαίους ηγέτες», καταλήγει ο αρθρογράφος.

°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°
ΤΟ ΠΙΤΣΙΡΙΚΙ ΕΙΝΑΙ ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΟ ΚΑΙ ΒΑΣΙΖΕΤΑΙ ΜΟΝΟ ΣΤΟΥΣ ΑΝΑΓΝΩΣΤΕΣ ΤΟΥ. ΥΠΟΣΤΗΡΙΞΤΕ ΤΙΣ ΔΙΑΦΗΜΙΣΕΙΣ ΤΗΣ GOOGLE ΠΑΤΩΝΤΑΣ ΠΑΝΩ ΣΤΙΣ ΔΙΑΦΗΜΙΣΤΙΚΕΣ ΕΙΚΟΝΕΣ. ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ
°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°









πηγη

Γραμμενο πριν 30 χρονια.. Συγκλονιστικό άρθρο του Ανδρέα Παπανδρέου για την Εθνική Χρεοκοπία

papadreou0_1584678524939904_5952710293295657103_o-1024x768

Γραμμένο πριν τριάντα ακριβώς χρόνια, τον Νοέμβριο 1987, για το Βήμα και τον Οικονομικό Ταχυδρόμο, ένα πολύκροτο άρθρο του τότε πρωθυπουργού εμπεριέχει μεγάλες αλήθειες για τους σημερινούς επιγόνους του στην κεντροαριστερά. Κυρίως δε, δείχνει ότι ούτε ο Μαρξ ούτε ο Κέϋνς προσφέρουν λύσεις στην σημερινή πολύπλευρη, παγκοσμιοποιημένη και τεχνολογική οικονομική πραγματικότητα. Παράλληλα, ο ιδρυτής του ΠΑΣΟΚ προέβλεπε πώς ο κρατισμός και η υπερκατανάλωση με δανεικά θα οδηγούσαν στην εθνική πτώχευση. Αυτήν που κάποιοι αρνούνται πεισματικά να καταλάβουν πώς και γιατί συνέβη –άρα είναι ανίκανοι να την διαχειριστούν και να την ξεπεράσουν.

Ιδού τί έγραφε ο Ανδρέας Γ. Παπανδρέου στον Οικονομικό Ταχυδρόμο της 19ης Νοεμβρίου 1987:

«Ως σοσιαλιστής, είμαι πολύ οικείος με την κλασική μαρξιστική άποψη ότι ο καπιταλισμός αναπτύσσει κοινωνικές δομές όπως η ατομική ιδιοκτησία της παραγωγής, οι οποίες εμποδίζουν την πρόοδο της τεχνολογίας και της παραγωγικότητας και καθιστούν αναγκαία την κοινωνική επανάσταση. Για τον Μαρξ αυτή ήταν η αντίφαση-κλειδί του καπιταλισμού και η βάση για το επιχείρημα ότι ο σοσιαλισμός ήταν ιστορικά αναπόφευκτος. Αλλά ακριβώς το αντίθετο φαίνεται να είναι αλήθεια. Το καπιταλιστικό σύστημα δείχνει εντυπωσιακό δυναμισμό και αλλάζει τις αντιλήψεις που για καιρό είχαν υιοθετήσει οι μαρξιστές για την μελλοντική παρακμή του καπιταλισμού.

»Ο καπιταλισμός, πολύ περισσότερο από τον σοσιαλισμό, παρήγαγε νέες ανακαλύψεις –από τα μικροηλεκτρονικά έως τους υπεραγωγούς– που βελτιώνουν αλματωδώς την παραγωγικότητα. Κατά παράδοξο τρόπο, η πρόβλεψη του Μαρξ έχει μεγαλύτερη σχέση με την Σοβιετική Ένωση και τον Ανατολικό Συνασπισμό παρά με την καπιταλιστική Δύση. Ο συγκεντρωτικός προγραμματισμός, ο αυστηρός έλεγχος και η γραφειοκρατία υπήρξαν στην πραγματικότητα τα εμπόδια στην τεχνολογική αλλαγή.

»Τώρα γίνονται αλλαγές στον Ανατολικό Συνασπισμό που πλησιάζουν τις διαστάσεις μίας επανάστασης. Ο Γκορμπατσώφ είναι αναμφισβήτητα ένας από μακρού αναμενόμενος μεταρρυθμιστής. Είναι μία πολύ εντυπωσιακή προσωπικότητα, με την τεράστια αποστολή να αποκεντρώσει την σοβιετική οικονομία και να εισαγάγει την οικονομία της αγοράς, όσο είναι δυνατόν περισσότερο. Οι μεταρρυθμίσεις του αποτελούν την αναγνώριση ότι υπάρχουν όψεις της καπιταλιστικής δομής που μπορούν να αγνοηθούν μόνον με κόστος.

»Μία από αυτές τις όψεις που είμαι έτοιμος να αποδεχθώ ο ίδιος είναι ότι η καταναλωτική πλευρά της οικονομίας είναι καλύτερα οργανωμένη από ορισμένου είδους μηχανισμούς της αγοράς. Το σύστημα των τιμών μπορεί να παράσχει σαφώς πιο αποτελεσματικά αγαθά στον καταναλωτή από οποιονδήποτε προγραμματισμό. Αλλά πιστεύω ακόμη ότι οι κακές πλευρές του καπιταλισμού, όπως η ανεργία, αντιμετωπίζονται καλύτερα με τον προγραμματισμό της συσσώρευσης του κεφαλαίου και της επενδυτικής πλευράς της οικονομίας.

»Έτσι, θα πρέπει να δώσω μία νέα ερμηνεία –διαφορετική από εκείνη του Μαρξ– για τα προβλήματα του καπιταλισμού. Ο καπιταλισμός βρίσκεται σε βαθιά κρίση, όχι επειδή έχει εμποδισθεί από την ανάπτυξη αλλά λόγω αυτοκαταστροφής, που έχει προκληθεί από τον δυναμισμό του. Σε παγκόσμια κλίμακα, ο καπιταλισμός θα πρέπει να θεωρηθεί υπεύθυνος για τα χειρότερα δεινά που υπέστη η ανθρώπινη ύπαρξη. Η ανισότητα στην διανομή του εισοδήματος αυξάνει. Οι τεχνολογικές αλλαγές δημιουργούν το χειρότερο είδος ανισότητας –την μόνιμη ανεργία εκατομμυρίων εργατών. Ακόμη και στις πλούσιες χώρες, ένα μεγάλο ποσοστό πολιτών ζουν στο περιθώριο της κοινωνίας. Η ανισότητα αυξήθηκε επίσης μεταξύ των αναπτυγμένων χωρών και των χωρών του Τρίτου Κόσμου.

»Η επικίνδυνη και απρογραμμάτιστη εκμετάλλευση από την ελεύθερη επιχειρηματική δραστηριότητα αυτού του αυτοδύναμου οικοσυστήματος που αποκαλούμε πλανήτη Γη, έχει παραγάγει ρύπανση, που είναι επικίνδυνη όχι μόνο για την ανθρώπινη ζωή αλλά και για όλες τις μορφές ζωής. Εξαντλεί όλα όσα αυτός ο πλανήτης έχει να προσφέρει για την μακροχρόνια επιβίωση της ανθρωπότητας.

»Η συσσώρευση όπλων, ιδιαιτέρως πυρηνικών όπλων, μεταξύ των υπερδυνάμεων δεν είναι το αποτέλεσμα ενός κακού προέδρου ή γενικού γραμματέα, αλλά αναπόσπαστο μέρος του συστήματος. Προχωρώντας στο θέμα αυτό, νομίζω ότι ο Γκορμπατσώφ κατανοεί το πρόβλημα από την πλευρά του. Η πρωτοβουλία του για την ειρήνη είναι αναπόσπαστο μέρος των διεθνών μεταρρυθμίσεων. Γνωρίζει ότι δεν μπορεί να βελτιώσει το σοβιετικό επίπεδο διαβίωσης χωρίς την μείωση των δαπανών για τα πυρηνικά όπλα και γενικότερα για τις ένοπλες δυνάμεις. Δεν είναι το θέμα αν ο Γκορμπατσώφ είναι ένας άνθρωπος της ειρήνης. Πιστέψτε με, είναι ένας άνθρωπος της ειρήνης. Αλλά γι’ αυτόν η μείωση των εξοπλισμών είναι επίσης θέμα αδήριτης ανάγκης για το σοσιαλιστικό σύστημα.

»Οι τεχνολογικές επαναστάσεις συμβαδίζουν με τις περιόδους κρίσης. Εγώ δεν πιστεύω ότι τα προβλήματα που σημείωσα θα επιλυθούν στο εγγύς μέλλον, οι αέναες κρίσεις του καπιταλισμού τείνουν να επιλύονται από μόνες τους και να προχωρούν. Η έμφαση που δίνω στην πορεία των προβλημάτων είναι κυρίως στους κινδύνους για την επιβίωση. Η περιβαλλοντολογία, η ειρήνη και η συμμετοχή του πολίτη στην διαχείριση των κρίσεων αποτελούν τις αξίες που συμμερίζονται οι Σοσιαλιστές. Αυτός είναι ο ρόλος μας. Στην Ελλάδα δίνουμε την κύρια έμφαση στην ενδυνάμωση των πολιτών μέσω ενός αποκεντρωμένου προγραμματισμού.

»Όταν ο Τζων Μέϊναρντ Κέϋνς ανέπτυξε την θεωρία της “αποτελεσματικής ζήτησης”, το 1936, παρέσχε την λύση για τα προβλήματα της ανεργίας και της υποκατανάλωσης μέσα στα εθνικά σύνορα. Αν η αγοραστική δύναμη των καταναλωτών τονωνόταν, είτε από φορολογικές περικοπές είτε από κυβερνητικές ενισχύσεις, τότε θα λειτουργούσε και πάλι η βιομηχανία για να καλύψει την ογκούμενη καταναλωτική ζήτηση και να αυξηθεί έτσι η απασχόληση.

»Αλλά η νέα διεθνής διαίρεση της εργασίας τα άλλαξε όλα αυτά. Εάν τονώσουμε την καταναλωτική αγοραστική δύναμη εδώ στην Ελλάδα, δημιουργούμε θέσεις εργασίας στην Ιταλία και στην Γερμανία. Εφόσον είμαστε μέλη της Ευρωπαϊκής Οικονομικής Κοινότητας και δεν μπορούμε να προστατεύσουμε τους εαυτούς μας, οι καταναλωτές μας αγοράζουν ιταλικά παπούτσια ή τα καλύτερα γερμανικά αυτοκίνητα και δημιουργούν πρόβλημα στο ελληνικό ισοζύγιο πληρωμών. Σήμερα ένας οπαδός του Κέϋνς θα είχε οδηγήσει την Ελλάδα στην πτώχευση μέσα σε δύο χρόνια!

»Οι Ηνωμένες Πολιτείες έχουν το ίδιο πρόβλημα. Για οποιαδήποτε αιτία, τα αμερικανικά προϊόντα δεν είναι τόσο ελκυστικά στον Αμερικανό καταναλωτή όσο τα ιαπωνικά. Παρά την κάθετη υποτίμηση του δολλαρίου, το εμπορικό έλλειμμα των ΗΠΑ δεν βελτιώθηκε. Η αίσθηση είναι πολύ σημαντική. Στην Ελλάδα ούτε καν σκεφτόμαστε να αγοράσουμε ένα αμερικανικό ραδιόφωνο ή μαγνητόφωνο. Ψάχνουμε αλλού, συνήθως στην Ιαπωνία.

»Για να διατηρηθεί σήμερα μία χώρα θα πρέπει να παράγει προϊόντα που δεν περιορίζονται μόνον για την εσωτερική αγορά, αλλά για την διεθνή αγορά. Χωρίς έναν ελάχιστο παγκόσμιο οικονομικό συντονισμό, η τόνωση του Κέϋνς είναι σαν να κτυπάς το κεφάλι σου στον τοίχο.

»Η Ευρώπη στο σύνολό της αναγνωρίζει το πρόβλημα αυτό και αντιλαμβάνεται ότι μόνον με την συνεργασία μπορεί να καταστεί μία αποτελεσματική ανταγωνιστική μονάδα, κυρίως στις νέες τεχνολογίες υψηλής προστιθέμενης αξίας. Αλλά ο καθένας εκφωνεί καλά προετοιμασμένους λόγους. Οι αποφάσεις όμως δεν μπορούν να ληφθούν, ούτε οι στρατηγικές να πραγματοποιηθούν, επειδή η ΕΟΚ (και η κ. Θάτσερ ειδικότερα) δεν είναι έτοιμη να κάνει τις απαραίτητες επενδύσεις.

»Παρά την γενική συμφωνία να υπάρξει μία ενωμένη ευρωπαϊκή αγορά το 1992, η ΕΟΚ θα αντιμετωπίσει μεγάλα προβλήματα. Η Ευρώπη δεν μπορεί να είναι ένας παγκόσμιος οικονομικός διεκδικητής, εκτός αν αποφασίσει να επενδύσει αυτό που χρειάζεται. Οι πόροι που βρίσκονται στην διάθεσή της, κυρίως τα επίπεδα του Φόρου Προστιθέμενης Αξίας, δεν είναι πουθενά επαρκή για να ανταποκριθούν στον στόχο ενός ενωμένου ανταγωνιστή διεθνούς επιπέδου. Εάν δεν έχουμε μία σημαντική μεταφορά πόρων και τεχνολογίας από τον Βορρά στον πτωχότερο Νότο της Ευρώπης, τότε δεν θα έχουμε σύγκλιση αλλά απόκλιση του ευρωπαϊκού επιπέδου διαβιώσεως. Τούτο εμπεριέχει εκρηκτικούς κινδύνους για το μέλλον. Μπορεί να καταλήξουμε απλώς στο να δημιουργήσουμε μία μεγάλη ενωμένη αγορά για τα ιαπωνικά προϊόντα.

»Μεταξύ των σοσιαλιστών η έννοια του κράτους προνοίας υπέστη ορισμένες αλλαγές, καθώς αντιμετωπίζουμε τις πραγματικότητες της εφαρμογής.

»Εμείς οι Έλληνες σοσιαλιστές κερδίσαμε τις πρώτες μας εκλογές το 1981. Ένας φίλος μου επιχειρηματίας ήλθε, έξι μήνες αργότερα, και μού είπε: “Αντιμετωπίζουμε ένα πρόβλημα. Τώρα που κερδίσατε, οι εργαζόμενοι δεν ενδιαφέρονται να διατηρήσουν μία εσωτερική πειθαρχία στην παραγωγή”. Εάν η Ελλάδα θέλει ένα κράτος πρόνοιας με υγειονομική περίθαλψη, εκπαίδευση και ασφαλείς συντάξεις, πρέπει ταυτόχρονα να έχουμε υπόψη μας την μάχη για την αύξηση της παραγωγικότητας. Εάν πρέπει να επιζήσουμε σε αυτή την νέα διεθνή διαίρεση της εργασίας και της παραγωγής, όπου η εθνική ανταγωνιστικότητα έχει γίνει τόσο σκληρή, δεν έχουμε άλλη επιλογή. Αν αυτή η στάση δεν υιοθετηθεί από την εργατική και την μεσαία τάξη, οι επιπτώσεις μπορεί να είναι πολύ σοβαρές.

»Αυτό δεν σημαίνει ότι έχουμε μία αντεργατική στάση. Αλλά σημαίνει ότι, χωρίς μία πολύ θετική δέσμευση της εργατικής δυνάμεως για βελτίωση της παραγωγικότητας, χάνουμε την μάχη.

»Ως μεικτή οικονομία, η Ελλάδα έχει επίσης ανάγκη από περισσότερα κεφάλαια για επενδύσεις. Παρά τις θετικές ενδείξεις των τελευταίων καιρών, έχουμε υποστεί “απεργία κεφαλαίων” από τους επενδυτές εδώ και δεκατρία χρόνια. Αυτό αληθεύει και για την περίοδο των συνταγματαρχών, οι οποίοι έδωσαν στους επενδυτές κάθε τι που επιθυμούσαν. Οι λόγοι είναι διάφοροι: για παράδειγμα, οι ελληνικές επιχειρήσεις είναι παραδοσιακά εξαρτημένες από δανειακά κεφάλαια με σχέση ίδιων κεφαλαίων προς δανειακά κεφάλαια 1 προς 5. Αυτό χρειάζεται να το αλλάξουμε. Και εμείς, μία σοσιαλιστική κυβέρνηση, προτείνουμε την δημιουργία χρηματαγοράς.

»Η Ελλάδα έχει επίσης έναν υπερτροφικό δημόσιο τομέα. Αυτοί που εργάζονται στον δημόσιο τομέα είναι προνομιούχοι εργαζόμενοι στην Ελλάδα. Το όνειρο που καλλιεργήθηκε στον μέσο Έλληνα είναι να γίνει μισθωτός υπάλληλος του κράτους. Και αυτό διότι έχουν τους υψηλότερους μισθούς, συντάξεις, υγειονομική περίθαλψη και καλές διακοπές. Την διόγκωση του δημόσιου τομέα δεν δημιουργήσαμε εμείς οι σοσιαλιστές, την δημιούργησαν οι συνταγματάρχες. Όταν ήλθαμε στην εξουσία, το 90% όλων των υπηρεσιών (από τις αεροπορικές γραμμές έως τις Τράπεζες και τον ηλεκτρισμό) ήταν κρατικές. Τώρα έχουμε περίπου το διπλάσιο προσωπικό που απαιτείται για να παράγουμε τις απαιτούμενες κρατικές υπηρεσίες.

»Η θέση μας είναι παρόμοια με την θέση της Αμερικής. Καταπνίγει την ιδιωτική επιχείρηση επειδή ο δημόσιος τομέας είναι υπερτροφικός. Στην Ελλάδα, οι οικονομική πόροι για επενδύσεις συνθλίβονται από τα ελλείμματα του δημόσιου τομέα. Μπορεί να μάς πάρει 10 ή 15 χρόνια, αλλά η δύσκολη αποστολή μας ως σοσιαλιστές είναι να θέσουμε τον τομέα αυτόν υπό έλεγχο και να αυξήσουμε την παραγωγικότητά του. Επιδεικνύουμε επίσης μεγαλύτερη προσοχή στις ανάγκες των ξένων επιχειρηματιών, καθώς προσπαθούμε να προσελκύσουμε ξένες επενδύσεις. Οι επιχειρηματίες μπορεί να έχουν παράπονα. Σύμφωνα με την εμπειρία μας από το 1981, υπάρχουν δύο ζητήματα τα οποία νομίζω πρέπει να εξετάσουμε σοβαρά:

»Πρώτον, οι επιχειρηματίες λένε πως είναι σημαντικό για τις επιχειρήσεις να προσλαμβάνουν και να απολύουν εργάτες. Ισχυρίζονται ότι, αν δεν έχουν αυτό το δικαίωμα, οι εργάτες δεν ενδιαφέρονται για την απόδοσή τους και ως αποτέλεσμα πέφτει η παραγωγικότητα. Αυτό το ζήτημα προφανώς έρχεται σε αντίθεση με την σοσιαλιστική έννοια της ασφαλούς απασχολήσεως και είναι ένα ευαίσθητο θέμα πολιτικής. Αλλά όμως πρέπει να παραδεχθώ ότι η ανησυχία των επιχειρηματιών έχει κάποια βάση. Οι επιχειρηματίες επίσης παραπονούνται επειδή δεν είναι αφορολόγητα τα επανεπενδυόμενα κέρδη. Πρέπει να αποδεχθώ το επιχείρημα αυτό, επειδή οι άλλες πολιτικές απέτυχαν να προσελκύσουν νέους επενδυτές. Έχουμε προσφέρει επιδοτήσεις 50% για τους ξένους επιχειρηματίες προκειμένου να εγκαταστήσουν τις επιχειρήσεις τους στην Ελλάδα. Ένας γνωστός Γερμανός κεφαλαιούχος μού είπε ευθέως: “Δεν μάς ενδιαφέρουν οι επιδοτήσεις. Μάς ενδιαφέρουν τα κέρδη”. Το θέμα είναι το κέρδος. Και είναι ένα θέμα επιβιώσεως για την ελληνική οικονομία. Οι εργάτες το αντιλαμβάνονται αυτό. Εάν η Ελλάδα δεν μπορεί να προσελκύσει τις ξένες επενδύσεις για να χρηματοδοτήσει την συμμετοχή στην τεχνολογική επανάσταση, τότε είμαστε καταδικασμένοι να παραμείνουμε μία τουριστική χώρα. Οι νέοι μας θα μεταναστεύσουν και θα έχουμε έναν πληθυσμό γερόντων που θα φροντίζει τα ξενοδοχεία.

»Για όλα αυτά τα κρίσιμα ζητήματα πιστεύω ότι είναι η σοσιαλιστική κυβέρνηση που μπορεί να δώσει διέξοδο στο έθνος, μέσα από την σωστή λειτουργία του εθνικού προγραμματισμού και της υγιούς μεικτής οικονομίας. Μόνον με τον τρόπο αυτόν θα οδηγήσουμε την απελευθέρωση, τον εκσυγχρονισμό και την ανάπτυξη των παραγωγικών δυνάμεων.

°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°
ΤΟ ΠΙΤΣΙΡΙΚΙ ΕΙΝΑΙ ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΟ ΚΑΙ ΒΑΣΙΖΕΤΑΙ ΜΟΝΟ ΣΤΟΥΣ ΑΝΑΓΝΩΣΤΕΣ ΤΟΥ. ΥΠΟΣΤΗΡΙΞΤΕ ΤΙΣ ΔΙΑΦΗΜΙΣΕΙΣ ΤΗΣ GOOGLE ΠΑΤΩΝΤΑΣ ΠΑΝΩ ΣΤΙΣ ΔΙΑΦΗΜΙΣΤΙΚΕΣ ΕΙΚΟΝΕΣ. ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ
°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°









πηγη

Την τσατσά της οδού Φυλής και τον μαλάκα από την Δραπετσώνα που ψηφίζει Σύριζα.. ΑΓΑΠΗΤΕ ΑΛΕΞΗ ΞΕΣΚΙΣΕ ΤΟΥΣ ..

tsipras8-07-2017_19_47_361501267690-1024x683

-Αγαπητέ πρωθυπουργέ,

Εάν συνεχίσετε έτσι μέσα στο χειμώνα θα χτυπάνε οι κατσαρόλες έξω από το Μέγαρο Μαξίμου, αλά Αργεντινή, μια νύχτα μαγική. Πως είναι δυνατόν από το ΕΘΝΟΣ του Μπόμπολα (ΠΗΓΑΣΟΣ) του οποίου διέγραψες χρέη-δάνεια 170.000.000 εκατ. ευρώ να στοχοποιούνται με πορίσματα Τράπεζες την ίδια ώρα που η κυβέρνησή σου διαγράφει χρέη του Μπόμπολα και του Ψυχάρη που αγγίζουν το μισό δις. Πως είναι δυνατόν στο σπίτι του κρεμασμένου (ΕΘΝΟΣ) με τα 172.000.000 εκατ. ευρώ κανόνι να μιλάνε για σχοινί;

Για πέσμου αγαπητέ Αλέξη, πως θέλεις να μείνεις στην Ιστορία: Σαν ο Ελληνας Κέννεντυ (επειδή και η Περιστέρα μοιάζει στην Τζάκυ) ή σαν ασήμαντος τσιλιαδόρος των Μπόμπολα, Σαββίδη, Μάρη;

Τι ανοησίες είναι αυτές; Τι κοντόφθαλμη αυτοχειρία; Τι αδιανόητες παπαριές που προκαλούν τα κοράκια των διεθνών αγορών.

Δεν είδες Αλέξη μου με τη μαεστρία η φίλη σου η Μέρκελ διαχειρίστηκε υποθέσεις όπως την Siemens ή το Dieselgate; Υπάρχει λόγος εμείς από μόνοι μας να βγάζουμε τα μάτια μας-όπως τότε που ο οξυδερκής ΓΑΠ τριγυρνούσε στο εξωτερικό και υποστήριζε ότι κυβερνά μια διεφθαρμένη χώρα; Το γνωρίζουμε όλοι αυτό Αλέξη. Δεν χρειάζεται όμως να διαφημίζουμε την κατάντια μας ανά τον πλανήτη;
evn114515048004313-1024x683
Αλέξη πρέπει να επιλέξεις: H θα μείνεις στην ιστορία σαν ηγέτης που αναμόρφωσε τη χώρα του (αλλά πως να το κάνεις αυτό ρε φίλε με τους κηφήνες δημοσίους υπαλλήλους που αρνούνται να αξιολογηθούν και συ δεν τολμάς να τους ακουμπήσεις), η θα καταντήσεις αγροφύλακας ανάμεσα στους Μπόμπολα, Σαββίδη, Μάρη, Μαρινάκη και Σια.

Ειδικά η επιλογή το να χρησιμοποιηθεί το θαλασσοδανεισμένο Εθνος σαν επιθετικός κριός κατά του εγχώριου τραπεζικού συστήματος είναι σαν να διδάσκει κατηχητικό η τσατσά της οδού Φυλής που είναι και φίλη του Πάνου Καμμένου.

Σύνελθε Αλέξη και κοίτα να δεις ποιος πληρώνει τα χρέη του Μπόμπολα>
tsipras8-07-2017_19_47_361501267690-1024x683

Theodoros_Pagalos-Vouli
Είσαι ο Μπόμπολας και όχι ο ταλαίπωρος φίτσουλας ο καφενόβιος που ψήφισες Σύριζα γιατί πίστεψες σε κάποια ιδανικά. Ως Μπόμπολας έχεις συνεταιράκι στις στοιχηματικές μπίζνες τον στοιχηματζή Μάρη. Στο μεταξύ εσύ ο Μπόμπολας που έπαιξες σκληρά υπέρ του Σύριζα χρωστάς μόνο για τον Πήγασο 172 εκατ. ευρώ θαλασσοδάνεια και δεν τα αποπληρώνεις.
KKKKLARGE_t_1101_37913536
Στη Δραπετσώνα τώρα ο Μήτσος Φούντας σηκώνεται κάθε πρωί στις 4 τα χαράματα (πάγωσε η τσιμινιέρα), για να πιάσει δουλειά πρωινή βάρδια στο χυτήριο. Με το στανιό και με πολλές υπερωρίες φέρνει στο σπίτι στο τέλος του μήνα 700 ευρώ.

Η Σούλα, η γυναίκα σου, κάνει κάθε μέρα το θαύμα της Κανά για να ταίσει με 50 γραμμάρια ρύζι και 150 γραμμάρια ψωμί 4 στόματα.
mpompoivan-1024x688
Ο Μπόμπολας λοιπόν ο ολιγάρχης που χρωστάς 170 εκατ. ευρώ στις τράπεζες πουλάς στον Ιβάν Σαββίδη τα σήματα των χρεοκοπημένων εφημερίδων του Πήγασου, «Έθνος» και «Έθνος της Κυριακής» καθώς και την εφημερίδα Ημερησία έναντι τιμήματος 3 εκατομμυρίων ευρώ και 580.000 ευρώ αντίστοιχα!!!!

Δηλαδή στην πραγματικότητα έχεις βαρέσει κανονιά το θαλασσοδάνειο των 170 εκατ. ευρώ μέρος του οποίου καλείται να πληρώσει ο Μήτσος ο Φούντας από την Δραπετσώνα, ο γιος του Μήτσου Φούντα και το δέκατο τρισέγγονο της οικογένειας που ξεκίνησε με πατριάρχη τον Μήτσο τον Φούντα-τον μεγάλο μαλάκα από την Δραπετσώνα που ψηφίζει Σύριζα.

Επειδή όμως εσύ ο Μπόμπολας δεν θέλεις να χάσεις τον έλεγχο των εφημερίδων (άσχετα αν τις διαβάζει κανείς) που πούλησες τάχα μου στον Ιβάν Σαββίδη βάζεις τον συνεταίρο σου στοιχηματζή Μάρη να αναλάβει το management του εκδοτικού σχεδίου του Ιβάν Σαββίδη!

Ετσι και τα χρέη των 170 εκατ. ευρώ ξεφορτώνεσαι και τα φορτώνεται ο Μήτσος Φούντας από την Δραπετσώνα και ο έλεγχος των εφημερίδων παραμένει στα χέρια σου.

Πάμε παρακάτω.

Με τον ίδιο τρόπο είναι πολύ πιθανό σε δύο χρόνια από σήμερα ο Σταύρος Ψυχάρης να αγοράσει από τον Βαγγέλη Μαρινάκη με 5-6 εκατ. ευρώ τον ΔΟΛ ο οποίος χρωστούσε 250 εκατ. ευρώ αλλά πέρασε στα χέρια του εφοπλιστή με 22 εκατ. ευρώ.

Ο Ψυχάρης θα μπορούσε να πάρει πίσω τον ΔΟΛ με πρωθυπουργό τον Μητσοτάκη και εγγυήτρια την Ντόρα.

Τα 250 εκατ. ευρώ θαλασσοδάνεια του ΔΟΛ θα τα πληρώσει η οικογένεια του μαλάκα του Μήτσου Φούντα από την Δραπετσώνα.

Θεικό ε;

Ολα αυτά με φόντο την Κολομβία της Ευρώπης…

°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°
ΤΟ ΠΙΤΣΙΡΙΚΙ ΕΙΝΑΙ ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΟ ΚΑΙ ΒΑΣΙΖΕΤΑΙ ΜΟΝΟ ΣΤΟΥΣ ΑΝΑΓΝΩΣΤΕΣ ΤΟΥ. ΥΠΟΣΤΗΡΙΞΤΕ ΤΙΣ ΔΙΑΦΗΜΙΣΕΙΣ ΤΗΣ GOOGLE ΠΑΤΩΝΤΑΣ ΠΑΝΩ ΣΤΙΣ ΔΙΑΦΗΜΙΣΤΙΚΕΣ ΕΙΚΟΝΕΣ. ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ
°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°









πηγη