Από «έναν εργαζόμενο ανά οικογένεια» στον συνταξιούχο που ζει την οικογένεια

wpid-wp-1450509462541.jpeg

Η επικείμενη αλλαγή στο ασφαλιστικό σύστημα της χώρας δεν είναι απλώς νούμερα, δείκτες, χρήματα: είναι ένας καθρέφτης για το πώς αντιμετωπίζουμε έννοιες, όπως η εργασία, η ασφάλεια, η κοινωνική αλληλεγγύη, η διαγενεακή δικαιοσύνη, η συλλογική μας στάση απέναντι σε όσους εργάστηκαν σκληρά και δεν μπορούν πια. Αυτά σε… φιλοσοφικό επίπεδο.


     style="display:inline-block;width:250px;height:250px"
     data-ad-client="ca-pub-9897597435333950"
     data-ad-slot="5336220628">


Γιατί σε πραγματιστικό επίπεδο, σε μια πρακτικά πτωχευμένη από χρόνια χώρα, η σύνταξη του παππού είναι πολλές φορές το μοναδικό εισόδημα μιας οικογένειας. Ερευνες δείχνουν ότι ένα στα δύο νοικοκυριά ζει με τη λεγόμενη «σύνταξη του παππού».

Φυτοζωώντας με αποκούμπι τη σύνταξη

Πώς είναι να ζεις με τη σύνταξη του παππού ή της γιαγιάς; «Δεν ζεις, φυτοζωείς», απαντά ο πρόεδρος της Ομοσπονδίας Συνταξιούχων του ΙΚΑ, Δήμος Κουμπούρης.

«Σύμφωνα με τα στοιχεία της ομοσπονδίας μας, το 70% των συνταξιούχων ζει με συντάξεις 550-600 ευρώ. Τα τελευταία χρόνια, εξαιτίας της εκρηκτικής ανεργίας, ειδικά των νέων, όλο και περισσότερες οικογένειες βασίζονται, για να επιβιώσουν, στην ήδη πετσοκομμένη σύνταξη του παππού και της γιαγιάς.

»Ομως δεν είναι σωστό να λέμε ότι τα νοικοκυριά μπορούν να ζήσουν με αυτές τις συντάξεις πείνας. Αν οι συντάξεις περικοπούν ακόμα περισσότερο, η εξέλιξη είναι προβλέψιμη: μαζική φτωχοποίηση και εξαθλίωση των ήδη εξασθενημένων οικονομικά στρωμάτων και ραγδαία υποβάθμιση της ζωής των λαϊκών οικογενειών».

Το να κοπούν κι άλλο οι συντάξεις δεν αφορά μόνο τον έναν στους τρεις συνταξιούχο συμπολίτη μας. Αφορά την ελληνική κοινωνία στο σύνολό της, αφού -σύμφωνα με τα πιο πρόσφατα στοιχεία- το ποσοστό των νοικοκυριών, για τα οποία η κύρια πηγή εισοδήματος είναι η «σύνταξη του παππού», έχει αυξηθεί τα δύο τελευταία χρόνια και φτάνει το 52%.

91η κατατάσσεται διεθνώς (σε σύνολο 96 χωρών που καταγράφονται από διεθνείς οργανισμούς) η Ελλάδα, όσον αφορά την ικανοποίηση των ηλικιωμένων για μετακίνηση (53%), ασφάλεια (48%), πολιτικές και κοινωνικές ελευθερίες (39%), σύμφωνα με τον Παγκόσμιο Δείκτη του Παρατηρητηρίου Γήρανσης
12,4% των Ελλήνων συνταξιούχων ζούσε κάτω από το όριο της φτώχειας το 2014, υπολογίζεται στην ίδια έρευνα
40,8% του συνολικού πληθυσμού θα αποτελούν οι πολίτες άνω των 60 στην Ελλάδα του 2050
10 δισ. ευρώ η μείωση της συνταξιοδοτικής δαπάνης το ίδιο διάστημα
1 στα 2 νοικοκυριά ζει με τη «σύνταξη του παππού»
45% η μείωση των συντάξεων τα τελευταία έξι χρόνια
Η σύγκρουση γενεών με τη ματιά ειδικών

Ο Σάββας Ρομπόλης, ομότιμος καθηγητής του Παντείου Πανεπιστημίου, υποστηρίζει ότι αυτή η σύγκρουση θα εκδηλωθεί το 2038. «Θα είναι η πρώτη φορά στην Ελλάδα, όπου οι άνθρωποι που θα βγαίνουν τότε στη σύνταξη, θα έχουν παροχές μικρότερες από τις εισφορές που θα έχουν καταβάλει. Ακόμα κι αν εικάσουμε ότι μέχρι τότε η οικονομία θα έχει βελτιωθεί, θα πρέπει να βελτιωθεί και το επίπεδο των συντάξεων, ώστε να εξασφαλίζεται η ανταποδοτικότητα».

«Αυτή τη στιγμή στην Ελλάδα υπάρχουν 350.000 οικογένειες χωρίς κανένα εργαζόμενο μέλος, 500.000 οικογένειες έχουν μόνον έναν εργαζόμενο κι από το 1.350.000 των ανέργων μόνο οι 105.000 παίρνουν επίδομα ανεργίας, ενώ ένα στα δύο νοικοκυριά έχει βασικό εισόδημα τη σύνταξη. Αλλά και η αγορά θα έχει πρόβλημα. Αυτή τη στιγμή η αγορά κινείται με 5 δισ. ευρώ τον μήνα: τα 2,4 από μισθούς του ιδιωτικού τομέα, τα 800 εκατομμύρια από μισθούς του δημόσιου τομέα και τα 2,5 από συντάξεις. Αν λάβετε υπόψη ότι το 90% της σύνταξης πηγαίνει στην κατανάλωση, καταλαβαίνετε ποιες θα είναι οι επιπτώσεις», μας λέει ο Σ. Ρομπόλης.

http://www.efsyn.gr/arthro/apo-enan-ergazomeno-ana-oikogeneia-ston-syntaxioyho-poy-zei-tin-oikogeneia