Category Archives: ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΙΑ

Ο χρόνος του χρόνου, και του χρόνου(;)

wpid-wp-1484635656209.jpeg

Σε είπανε τεμπέλη και σου φάγανε τα λεφτά από τα ασφαλιστικά ταμεία. Ουδείς ποτέ τιμωρήθηκε για αυτό. Είδες γύρω σου να προκόβουν τα κομματόσκυλα και οι γαζήδες της ήσσονος προσπάθειας, χωρίς να μπορείς να κάνεις τίποτα για αυτό. Αν άνοιγες το στόμα σου, σε έλεγαν γραφικό κι αν έσφιγγες τη γροθιά σου, φρόντιζαν να σου κόψουν το χέρι. Και συχνά το μαχαίρι το κρατούσαν οι σύντροφοί σου.

Για το χρηματιστήριο ουδείς τιμωρήθηκε, για τους Ολυμπιακούς ουδέποτε έγινε λογαριασμός. Συνήθισες. Aφησες τα ντόμπερμαν της διαπλοκής να σου τρώνε το μυαλό κάθε βράδυ στις οχτώ. «Τι να κάνουμε;» έλεγες. Ετσι δουλεύει το σύστημα. Μίζες, εξοπλιστικά, Ζήμενς, λαμόγια, αεριτζήδες, νταβατζήδες – αυτοί ήταν οι στυλοβάτες ευμάρειας μέσα στην οποίαν βυθιζόταν η «ισχυρά Ελλάς».

Συνένοχοι: καλλιτέχνες, διανοούμενοι και δημοσιογράφοι κι εσύ μόνος σου να αμφιβάλλεις – μήπως είναι έτσι η ζωή; Μήπως πρέπει να ’ναι έτσι; Χαζοχαρούμενη τηλεόραση, αλλά και σαρκοφάγος. Αρχισες να ξεχνάς τον πολιτισμό σου, την καταγωγή σου, την αρχοντιά σου. Σκυλάδες και νεόπλουτοι σε βάλανε στη μέση. Διεφθαρμένοι εκείνοι, διεφθαρμένον σε έλεγαν. Κι όταν αδυνάτισε για τα καλά το μυαλό σου

και άρχισε να ξεχνιέται μέσα στο «ωχ αδερφέ» η ψυχή σου, σου βγάλανε το χρέος. Σοκ! Και σε βάλανε στο μνημόνιο! Δέος! Φόβος! Αλλά κι ενοχή. Τιμωρούμεθα για τις αμαρτίες μας, σκεφτόσουν, θα περάσει κι αυτό. Μικρό το κακό, θα πληρώσουμε έστω για τα ανομήματα των άλλων, αυτών που τα φάγανε, αλλά θα ξαναβγούμε στο ξάγναντο. Οχι. Ηταν παγίδα. Για να φτιαχθεί μια νέα χώρα, τύπου Σιγκαπούρης, αλλά πιο κοντά στην Ευρώπη – για να γλιτώνουν τα κοράκια και τα μεταφορικά. Τα συρματοπλέγματα του προτεκτοράτου άρχισαν να υψώνονται γύρω σου.

Αγρια η λεηλασία. Αγρίεψες. Βγήκες στους δρόμους. Φούντωσαν οι Αγανακτισμένοι, το σύστημα τους δαιμονοποίησε, «χρυσαυγίτες και λαϊκιστές», το ΚΚΕ τους αποκήρυξε, ο ΣΥΡΙΖΑ έτεινε ευήκοον ους κι άρχισε να διαλέγεται με όσα σκεφτόσουν κι εσύ. Και του έδωσες δύναμη, έκαμε κυβέρνηση, του έδωσες ακόμα περισσότερη δύναμη με το δημοψήφισμα και σε πούλησε. Τώρα κάνει ό,τι έκαναν και οι προηγούμενοι. Σου μιλάει με την ίδια γλώσσα, τη γλώσσα του φιδιού, τη γλώσσα που σου μιλούσαν και οι προηγούμενοι.

Η λεηλασία συνεχίζεται. Για το Ελληνικό δεν θα απολογηθεί κανείς, όπως δεν απολογήθηκε για το PSI. Αντί να σε περιφρονεί ο Βενιζέλος, σε περιφρονεί ο Κατρούγκαλος. Οι άνθρωποι συνεχίζουν να αυτοκτονούν, αλλά τώρα κάνει πως δεν καταλαβαίνει ο Τσίπρας. Η κάθε μέρα γίνεται η κολυμβήθρα του Σιλωάμ, για τα εγκλήματα της προηγούμενης. Σου πουλάνε τρέλα

και ξεπουλάνε τη μάνα τους και τον πατέρα τους. Ομως για το καλό σου. Διότι «δεν μπορούμε να κάνουμε αλλιώς». Αναρωτιέσαι αν πρόκειται για βλάκες ή παμπόνηρους – όμως ουδεμία σημασία έχει η απάντηση, σημασία έχει το αποτέλεσμα.

Ομως, στο μεταξύ, η ζωή σου περνάει και χάνεται. Πρόκειται απλώς για χρόνο. Ξοδεμένο χρόνο. Σαν σε ξόδι. Που δεν αφήνει αναμνήσεις. Που δεν περιέχει τη χαρά της δημιουργικότητας. Τα τελευταία επτά-οκτώ χρόνια ήταν ένας σύντομος χρόνος. Σου ζητούν να μην πονάς, διότι κλαίνε. Απευθύνονται μόνον σε όσους ωφελούνται απ’ όλα αυτά, ενώ εσύ, αν δεν ζεις μέσα σε μια μοιρολατρική αμεριμνησία της αμνησίας, τους υπομονεύεις . Οι ημέρες σου,

οι μήνες σου, τα χρόνια σου περνάνε μέσα σε έναν καφκικό εφιάλτη. Μάλιστα βλακώδη. «Χτίζεις» (όχι το μέλλον, αλλά) το αφορολόγητο. Που μετά θα πρέπει να το χτίσεις αλλιώς. Οι εποχές έχουν γίνει αξιολογήσεις. Πας από αξιολόγηση σε αξιολόγηση και κάθε φορά βγαίνεις πιο λειψός. Ποιοι είναι αυτοί που τη μια φορά σου κόβουν το χέρι και την άλλη το πόδι; Ποιος τους αναγόρευσε σε βασιλείς των λυγμών; Ζεις

με τον εφιάλτη του Κόφτη πάνω απ’ το κεφάλι σου. Αύριο θα αρχίσουν οι ηλεκτρονικοί πλειστηριασμοί. Αύριο ο Κούλης θα λέει ότι «παρέλαβα χάος» από την Αριστερά (την ποια;). Και θα ολοκληρώσει το έργο του Τσίπρα με ασφαλέστερον για τους δανειστές τρόπο. Για τον οποίον Τσίπρα

το μόνον που πλέον απομένει είναι η ηρωική έξοδος – τρίχες ηρωική. Θα τη σκέπει απλώς μια ρητορική για βλάκες. Ο άνθρωπος που έκανε τα μνημόνια Ευαγγέλιο (άμα τε και Αποκάλυψη του Ιωάννη) θα ξαναβγεί στις ρούγες των προεκλογικών συγκεντρώσεων με κόκκινες σημαίες – πλην όμως τρύπιες και πλαστικές. Και ας προσπαθεί, όσο ακόμα κατοικεί στο Πραιτώριο, να τρυπώσει σε κάτι το σοσιαλδημοκρατικό. Κι ας εφαρμόζει την πιο αισχρή εκδοχή νεοφιλελέυθερης πολιτικής, όταν έρθει η ώρα των εκλογών πάλι (και με περισσότερο θράσος) θα τάζει παράλληλα προγράμματα και άλλες παραμυθοσαλάτες.

Ομως ο χρόνος, ο δικός σου χρόνος, ό,τι πιο πολύτιμο έχεις, φεύγει και απέρχεται, παρέρχεται χωρίς να τον στέφει η χαρά της ζωής. Γιατί; Σε ποιους χρωστάς τον χρόνο σου; Ποιος και στο όνομα ποιας εξουσίας σού κλέβει τη ζωή σου και σου υπεξαιρεί τους χυμούς της ψυχής σου; Ποιος είναι ο κ. Παππάς; Τον ήξερες κι από παλιά; Σε ποια μάχη ορθώθηκε και κέρδισε γέρας για τον Δήμο; Μόνον

στη δημαγωγία αρίστευσε. Κι αυτός κι εμείς που υποστηρίξαμε τους κιβδηλοποιούς. Αθελά μας – δεν έχει σημασία, το αποτέλεσμα μετράει. Μπήκαμε στο 2017, οι καιροί ου μενετοί, ο χρόνος πλέον μας κάνει πλάκα. Μαζί του και οι δανειστές. Τους δίνει η κυβέρνηση όσα ζητούν κι αυτοί δεν τα παίρνουν, ώσπου να πάρουν κι άλλα.

Τα ίδια το 2010, ίδια και χειρότερα το 2011, το 2012, κόλαση το 2013, Τάρταρα το 2014, πίσω από τις Σκαιές Πύλες το 2015, ούτε που θυμάμαι το 2016,

ως πότε θα πορεύεσαι με την ψυχή στο στόμα προς του χάρου τα δόντια;..

°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°
<< ΤΟ ΠΙΤΣΙΡΙΚΙ ΕΙΝΑΙ ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΟ ΚΑΙ ΒΑΣΙΖΕΤΑΙ ΜΟΝΟ ΣΤΟΥΣ ΑΝΑΓΝΩΣΤΕΣ ΤΟΥ. ΥΠΟΣΤΗΡΙΞΤΕ ΤΙΣ ΔΙΑΦΗΜΙΣΕΙΣ ΤΗΣ GOOGLE ΠΑΤΩΝΤΑΣ ΠΑΝΩ ΣΤΙΣ ΔΙΑΦΗΜΙΣΤΙΚΕΣ ΕΙΚΟΝΕΣ. ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ >>
°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°


ΣΑΛΟΣ ΜΕ ΤΗΝ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ ΠΟΥ ΕΔΩΣΕ ΤΟ ΠΑΣΟΚ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΚΔΗΛΩΣΗ «ΕΠΑΝΕΝΩΣΗΣ»!

Κλέφτες μέχρι κόκκαλο – Να διαβαστεί και να διαδοθεί!

ΓΝΩΣΤΟΣ ΕΛΛΗΝΑΣ ΗΘΟΠΟΙΟΣ ΚΟΙΜΑΤΑΙ ΣΤΑ ΠΑΓΚΑΚΙΑ! Για ποιο λόγο τον πέταξε η αδερφή του έξω από το πατρικό τους (ΒΙΝΤΕΟ)

ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΠΑΤΟΣ .. ΛΑΙΚΟ ΠΡΟΣΚΥΝΗΜΑ στην πρεμιέρα των Φλωρίδη-Ραγκούση-Διαμαντοπούλου!

Γούρλωσαν τα ματάκια μας…. ΤΟ ΝΕΟ ΑΙΜΑ» της ΝΕΑΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ




Πηγή

Η ιστορία του ανθρώπου που έψαχνε μανιωδώς για το τέλειο κοχύλι

wpid-wp-1484633666306.jpeg

Δεν ξέρω αν συμβαίνει σ’ όλους τους ανθρώπους -ή τουλάχιστον σε κάποιους. Για μένα πάντως λειτουργεί. Το ονομάζω «η ανατροπή των τέλειων σχεδίων» ή -πιο λαϊκά- «ποτέ δεν ξέρεις από πού θα σού ‘ρθει».

Δεν είναι σαν τον Νόμο του Μέρφυ «αν κάτι μπορεί να πάει στραβά, θα πάει». Γιατί κάποιες φορές τα πράγματα πάνε απροσδόκητα καλά.

Μάλλον όλη η ουσία αυτής της θολής-στο-μυαλό-μου-σκέψης είναι ακριβώς αυτό το απροσδόκητο.

Ο Νόμος του Γελωτοποιού θα μπορούσε να ήταν: «Τίποτα δεν συμβαίνει ακριβώς όπως περίμενες να συμβεί». (+bonus feature: Χαλάρωσε κι απόλαυσε το.)

Δεν είναι αρνητική σκέψη (απαισιόδοξη) ούτε τ’ αντίθετο. Δυσάρεστη γίνεται μόνο αν νομίζεις ότι έχεις τον απόλυτο έλεγχο. Προσωπικά δεν έχω πλέον τέτοιου είδους χίμαιρες, αλλά υπάρχουν πολλοί άνθρωποι που νομίζουν ότι μπορούν να ελέγξουν τα πάντα. Απ’ το πώς θα κυλήσει η μέρα τους (πριν παγώσουν οι σωλήνες και μείνει χωρίς νερό) μέχρι τι επάγγελμα θα κάνει το παιδί τους όταν μεγαλώσει (πριν τους πει: «Ξέρεις, πατέρα, εγώ δεν θέλω να γίνω επιστήμονας ούτε καλλιτέχνης ούτε επαναστάτης. Υδραυλικός θέλω να γίνω».)

Τελικά, αν αποδεχτείς ότι δεν έχεις τον απόλυτο έλεγχο, μπορείς ν’ απολαύσεις περισσότερο όλα εκείνα που τυχαίνουν. Αρκεί να σταματήσεις να έχεις στο μυαλό σου αυτό που νομίζεις ότι θα ήταν τέλειο να σου συμβεί. Και ν’ αποδεχτείς την ατέλεια και την ομορφιά της, να παίξεις μ’ αυτά που σου έρχονται, χωρίς να σε νοιάζει πολύ αν θα νικήσεις.

Άλλωστε όταν παίζεις είσαι χαρούμενος. Κι όταν είσαι χαρούμενος είσαι νικητής. Όχι σε σύγκριση με κάποιον άλλο (πάντα υπάρχει κάποιος που έχει καταφέρει κάτι περισσότερο, να το ξέρεις αυτό).

Ούτε καν σε σύγκριση με τον τελειομανή εαυτό σου, αν προσδοκείς ανάσταση νεκρών και παγκόσμια αέναη ειρήνη και όσκαρ πρώτου αντρικού ρόλου και μερικά εκατομμύρια στον τραπεζικό σου λογαριασμό.

Κάποιες φορές ένας υδραυλικός είναι πολύ πιο σημαντικός από ένα νομπελίστα -και πιο ευτυχισμένος.

Αυτό που έχουμε στο μυαλό μας ως τέλειο, όταν γίνεται εμμονή, μας εμποδίζει να δούμε, να ζήσουμε..

Η εμμονή της -υποτιθέμενης- τελειότητας, μας αποκλείει από την ομορφιά της ζωής. Αρκεί να πάρουμε μια ανάσα, να πατήσουμε restart στο νου μας (ένα backup θα ήταν χρήσιμο πριν) και να δούμε τον κόσμο έτσι όπως είναι, όχι όπως θα θέλαμε να είναι.

Κι επειδή μπορεί να σας φαίνεται ότι αερολογώ (δεν θα είχατε κι άδικο να το νομίζετε) θα σας γράψω την αληθινή ιστορία του ανθρώπου που έψαχνε μανιωδώς για το τέλειο κοχύλι.

Έψαχνε για το τέλειο κοχύλι. Θα ήταν πολύχρωμο, τροπικό, μ’ όλα τα χρώματα της ίριδος. Έτσι το φανταζόταν. Μεγάλο, όσο η γροθιά του περίπου, όσο κι η καρδιά του μάλλον. Γιατί έτσι λένε: Η καρδιά σου έχει το μέγεθος της γροθιάς σου. Κλειστής.

Όποτε βουτούσε στο Αιγαίο το ‘ψαχνε. Ήξερε ότι θα ‘βλεπε την τροπικότητά του από μακριά, μέσα στο οινόπνευμα του νερού. Μπλε οινόπνευμα, πιο μπλε κι απ’ το μπλε στα κείμενα του Γουλφ.

Θα ήταν εκεί για ‘κεινον και μόνο. Θα τον περίμενε, σαν τα κοχύλια στα βιβλία του Ρόμπινς, κοχύλι με προσωπικότητα, κοχύλι με πεπρωμένο. Το δικό του ξεχωριστό κοχύλι.

Βουτούσε και τραγουδούσε: «I have climbed the highest mountains, I have run through the fields…» Κι όταν έβγαινε έλεγε το ρεφραίν: «But I still haven’t found what I’m looking for».

Μα η ζωή δεν είναι μυθιστόρημα ούτε τραγούδι. Όσο κι αν το αναζητούσε, όσο κι αν το έψαχνε στα πιο ψηλά βουνά και στους βυθούς, έβρισκε μόνο μικρά, κοινότοπα, διόλου εξωτικά, ούτε ιδέα τροπικά, κανονικά κοχύλια.

Θα μπορούσε να κρατήσει ένα απ’ αυτά, και να το πει δικό του. Όμως τότε θ’ αναγκαζόταν να σταματήσει να ψάχνει, ενώ ακόμα δεν είχε βρει «what i ‘m looking for».

Τότε πίστευε ότι αυτό που έχει σημασία είναι να συνεχίσεις να ψάχνεις, όχι για να βρεις, αλλά για να συνεχίσεις. Μα η ζωή κάποτε είναι πιο μυθιστορηματική απ’ τα βιβλία, πιο ποιητική απ’ τους στίχους του αγαπημένου σου τραγουδιού.

Εκείνο το καλοκαίρι γνώρισε ένα κορίτσι με μάτια μπλε, μπλε σαν το οινόπνευμα, πιο μπλε απ’ το μπλε στα βιβλία του Γουλφ. Περνούσε περισσότερη ώρα στην αμμουδιά, δίπλα στο γυμνό της σώμα, παρά στη θάλασσα. Κι είχε σταματήσει να ψάχνει για κοχύλια.

Έτσι, απλά κι αβίαστα, ένα απόγεμα του Ιουλίου, μπροστά απ’ τους αμμόλοφους της Πλάκας, στη δυτική πλευρά της Νάξου, άπλωσε το χέρι του στην άμμο, παράλληλα με το δέρμα της.

Έκλεισε τη γροθιά του, που κλειστή ήταν όση περίπου κι η καρδιά του. Η άμμος γλίστρησε ανάμεσα απ’ τα δάχτυλα του, ναι, όπως γλιστράει κι ο χρόνος, τόσο κοινότοπα γλίστρησε, η άμμος κι ο χρόνος.

Κι όταν άνοιξε τη γροθιά του, είδε μες στην παλάμη του ένα κοχύλι. Χωρίς να ‘χει ψάξει γι’ αυτό. Μια λευκή σπείρα, τόσο αρμονική που θα έκανε τον Φιμπονάτσι ν’ αναφωνήσει «Εύρηκα!»

Ένα κοχύλι που δεν ήταν πολύχρωμο, δεν ήταν τροπικό, δεν ήταν καν πάλλευκο, όπως υποτίθεται ότι είναι οι κύκνοι στα ποτάμια της Ιρλανδίας. Ήταν άσπρο, με καφέ τελειώματα στις άκρες απ’ τα χείλη του.

Κι εύθραυστο, διάφανο στον ήλιο, με λεπτομέρειες που έλαμπαν σαν το μάρμαρο της Νάξου, τόσο κυκλαδίτικο, τόσο πελασγικό, τόσο απέριττο, τόσο θηλυκό.

Έμεινε να το θαυμάζει, για λίγο. Μετά το άφησε στην άκρη, για να μπορέσει να χαϊδέψει το ανθισμένο στήθος του κοριτσιού με τα οινοπνευματί μάτια.

Αργότερα, χρόνια μετά, που πέρασαν κοινότοπα, όπως κυλάει η άμμος ανάμεσα απ’ τα δάχτυλα, ανακάλυψε (τυχαία πάλι) ότι δεν ήταν μόνο όμορφο το κοχύλι εκείνο. Ήταν και σπάνιο, ειδικά για να το βρεις στην αμμουδιά.

Είναι η κατασκευή ενός αρχαίου καλλιτέχνη, ενός οκτάποδου που λέγεται «Αργοναύτης της Μεσογείου», ενός είδους που υπάρχει 300 εκατομμύρια χρόνια, ενός ζωντανού απολιθώματος.

Argonauta argo είναι η επιστημονική του ονομασία, κι είναι δανεισμένο απ’ τον Ιάσονα και τους Αργοναύτες, όταν έψαχναν στην Κολχίδα για το δέρας -και βρήκαν τη Μήδεια.

Μόνο το θηλυκό του είδους φτιάχνει αυτό το ψευδόστρακο, στη διάρκεια της περιόδου αναπαραγωγής, για να προστατεύει τ’ αυγά του.

Έχω το κοχύλι του Αργοναύτη στη βιβλιοθήκη μου. Έχω και το κορίτσι με τα μπλε μάτια. Ή μπορεί να μ’ έχει αυτή.

Κι ίσως αυτή η ιστορία ν’ ακούγεται υπερβολικά γλυκανάλατη για τους σκεπτικιστές, πολύ ρομαντική για τους ορθολογιστές, κοινότοπη για τους στυλίστες της πρωτοπορίας.

Όμως αν ανησυχούσα γι’ αυτούς δεν θα είχα γράψει ποτέ μια πρόταση, έστω κοινότοπη, έστω γλυκανάλατη, έστω ρομαντική.

Δεν θα ΄χα βρει το κοχύλι μου ούτε το κορίτσι με τα μπλε μάτια, πιο μπλε απ’ το μπλε του Τόμας Γουλφ.

Έτσι κι αλλιώς, όπως θα ΄λεγε κι ο Μποντλέρ, αναγνώστη, αδελφέ μου, υποκριτή, (Hypocrite lecteur, mon semblable, mon frère!) η άμμος κι ο χρόνος κυλάει ανάμεσα απ’ τα δάκτυλα μας. Τόσο κοινότοπα για όλους.
Δεν μένει κάτι.

(Ίσως μόνο ο έρωτας. Αυτός είναι ακαταμάχητος, αγαπητέ Σαρλ Πιέρ.)

°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°
<< ΤΟ ΠΙΤΣΙΡΙΚΙ ΕΙΝΑΙ ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΟ ΚΑΙ ΒΑΣΙΖΕΤΑΙ ΜΟΝΟ ΣΤΟΥΣ ΑΝΑΓΝΩΣΤΕΣ ΤΟΥ. ΥΠΟΣΤΗΡΙΞΤΕ ΤΙΣ ΔΙΑΦΗΜΙΣΕΙΣ ΤΗΣ GOOGLE ΠΑΤΩΝΤΑΣ ΠΑΝΩ ΣΤΙΣ ΔΙΑΦΗΜΙΣΤΙΚΕΣ ΕΙΚΟΝΕΣ. ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ >>
°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°


ΣΑΛΟΣ ΜΕ ΤΗΝ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ ΠΟΥ ΕΔΩΣΕ ΤΟ ΠΑΣΟΚ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΚΔΗΛΩΣΗ «ΕΠΑΝΕΝΩΣΗΣ»!

Κλέφτες μέχρι κόκκαλο – Να διαβαστεί και να διαδοθεί!

ΓΝΩΣΤΟΣ ΕΛΛΗΝΑΣ ΗΘΟΠΟΙΟΣ ΚΟΙΜΑΤΑΙ ΣΤΑ ΠΑΓΚΑΚΙΑ! Για ποιο λόγο τον πέταξε η αδερφή του έξω από το πατρικό τους (ΒΙΝΤΕΟ)

ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΠΑΤΟΣ .. ΛΑΙΚΟ ΠΡΟΣΚΥΝΗΜΑ στην πρεμιέρα των Φλωρίδη-Ραγκούση-Διαμαντοπούλου!

Γούρλωσαν τα ματάκια μας…. ΤΟ ΝΕΟ ΑΙΜΑ» της ΝΕΑΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ




Πηγή

ΜΕΣΑΝΥΧΤΑ στο σπίτι του Πρωθυπουργού

karamanalis-header-1024x320

Μια ρακί…Περιστέρα, βάλε μου σε παρακαλώ μια ρακί να συνέλθω…

Ο Χριστόφορος Βερναρδάκης περπατούσε μέσα στο χιονόνερο για πάνω από μία ώρα ώσπου να φτάσει μεσάνυχτα στο σπίτι του Αλέξη Τσίπρα. Οταν του άνοιξε η Περιστέρα ήταν παγωτό με το βλέμμα του χαμένο στο κενό…

Στο σαλόνι τον περίμενε ο πρωθυπουργός ο οποίος είναι αλήθεια ότι ανησύχησε όταν αντίκρυσε το θέαμα του υπουργού Επικρατείας. Ο Χριστόφορος πήγε κατευθείαν στο τζάκι που έκαιγε. Αν μπορούσε θα έμπαινε και μέσα για να στεγνώσει.

Η Περιστέρα έφερε την ρακί. Ηταν από το κελάρι του Πολάκη. Ο Χριστόφορος την κατέβασε μονορούφι. Οταν άρχισε να βρίσκει τα λόγια του ακούστηκε να λέει στον πρωθυπουργό:

-Πρόεδρε, η Εφη θα μας καταστρέψει…Βασικά αυτός που θα μας καταστρέψει είναι ο Κατρούγκαλος αλλά η Εφη θα χρεωθεί το Ασφαλιστικό, ιστορικά. Πρόεδρε όταν ανέβουν οι εισφορές των αγροτών και των ελευθέρων επαγγελματικών στο TAXIS θα σου συνιστούσα να εγκαταλείψεις την Ελλάδα. Δεν είναι δυνατόν να πάμε σε εκλογές από την στιγμή που θα ανακοινωθούν τα χαράτσια της Εφης. Βλέπω τα τρακτέρ να οργώνουν την Ολυμπία Οδό και φτου από την αρχή ο Σπίρτζης να δίνει νέα δις στον Μπόμπολα για να ξαναρίξει την άσφαλτο. Πρόεδρε σε περίπτωση που ισχύσουν από φέτος οι ασφαλιστικές το κόμμα θα βρεθεί στο 6-8%…Δεν θάχουμε μαντήλι να κλάψουμε…Κι εσύ πολύ δύσκολα θα μπαινοβγαίνεις στο Μαξίμου. Πρέπει να καταλάβεις ότι ακόμη και ο Παυλόπουλος πήρε χαμπάρι ότι πέφτουμε εάν εφαρμοστεί αυτό το Ασφαλιστικό και πήγε στο σπίτι του Μητσοτάκη ώστε να τον μπαλαμουτιάσει τώρα που βλέπει ότι ο Κυριάκος θα γίνει πρωθυπουργός εξαιτίας της Εφης και των φορολογικών συντελεστών. Κυρίως εξαιτίας τους Ασφαλιστικού. Το Ασφαλιστικό θα είναι η ταφόπλακά μας Πρόεδρε…Περιστέρα μου, σε παρακαλώ μπορείς να μας φέρεις όλη την καράφα με την ρακί του Πολάκη. Απόψε θέλω να τα πιω…

-Ωστε γι΄αυτό πιστεύεις ότι πήγε ο Προκόπης στο σπίτι του Μητσοτάκη; Τελικά αυτοί οι καραμανλικοί δεν πιάνονται φίλοι. Είναι φίδια κολοβά, φίλοι καριοφίλοι…

Ο πρωθυπουργός έπεσε σε βαθιά περίσκεψη για τα νέα που του έφερε ο Χριστόφορος. Οσο για την απόφαση του Παυλόπουλου να δειπνήσει με τον Κυριάκο δεν έδωσε και πολύ σημασία…Ο Τσίπρας ήταν σίγουρος πως όταν διέρρεε το δείπνο ο Κυριάκος θα ήταν χαμένος ο οποίος από τη μια δηλώνει μεταρρυθμιστής και από την άλλη τρώει με τον Παυλόπουλο του πελατειακού κράτους τον στυλοβάτη…Ο Τσίπρας πίστευε ότι ο Κυριάκος δεν πρόκειται να κερδίσει τις εκλογές. Απλά θα τις έχανε ο ίδιος εξαιτίας του Ασφαλιστικού που ήταν δημιούργημα του Κατρούγκαλου που διαβάζει ακόμη Playboy και η Αχτσιόγλου δεν έχει τη δυνατότητα να το αλλάξει…

-Ωστε Χριστόφορε βλέπεις να βρισκόμαστε μπροστά σε πανωλεθρία εξαιτίας του Ασφαλιστικού;

.Καλά ρε συ Πρόεδρε δεν το βλέπεις; Κι αυτός ο ανασχηματισμός που έκανες ήταν σκέτη καταστροφή.Σαν τον ανασχηματισμό-χαρακίρι του Σαμαρά…Αντικατέστησες έναν αποτυχημένο υπουργό με την Γραμματέα του…Ούτε ο Νίκος Αλέφαντος δεν θα έκανε τέτοια αλλαγή…

Ο Τσίπρας βυθίστηκε στις σκέψεις του…

tsipras4T_schaeuble_davos_panel-thumb-large

O Χρ.Βερναρδάκης είναι Επίκουρος Καθηγητής στο Τμήμα Πολιτικών Επιστημών του ΑΠΘ στο αντικείμενο «Πολιτική Ανάλυση: Κόμματα και Πολιτική Συμπεριφορά».
Από τον Οκτώβριο του 2004 έως τον Νοέμβριο του 2009 υπηρέτησε ως Λέκτορας στο Τμήμα Πολιτικής Επιστήμης του Πανεπιστημίου Κρήτης και στο γνωστικό αντικείμενο «Ποσοτική Ανάλυση Πολιτικής».
Απόφοιτος το 1985 του Τμήματος Πολιτικής Επιστήμης και Δημόσιας Διοίκησης του Πανεπιστημίου Αθηνών, έγινε κάτοχος του μεταπτυχιακού διπλώματος (D.E.A.) Πολιτικών Επιστημών από το Πανεπιστήμιο της Σορβόννης (Paris II) το 1987.
Κατά την περίοδο 1987-1988 πραγματοποίησε επίσης μεταπτυχιακές σπουδές στην Πολιτική Φιλοσοφία (Σορβόννη – Πανεπιστήμιο Paris I). Η διδακτορική του διατριβή (1995) στο Πανεπιστήμιο Αθηνών είχε ως αντικείμενο τα πολιτικά κόμματα της περιόδου 1974-1985 και την ενσωμάτωσή τους στο νομικο – πολιτικό θεσμικό σύστημα της περιόδου.
Το 1993 ίδρυσε την εταιρεία δημοσκοπήσεων και κοινωνικών ερευνών VPRC, της οποίας διετέλεσε Πρόεδρος του Δ.Σ. έως τον Νοέμβριο του 2004, αναλαμβάνοντας κατόπιν τη θέση του Επιστημονικού Συμβούλου. Μέσω της εμπλοκής του στην VPRC επέβλεψε πάνω από 800 μικρά και μεγάλα ερευνητικά προγράμματα, στους τομείς της πολιτικής και εκλογικής έρευνας, της κοινωνικής έρευνας, της έρευνας Μέσων Ενημέρωσης και της έρευνας αγοράς και καταναλωτικής συμπεριφοράς. Παράλληλα, επέβλεψε μια σειρά από ερευνητικά προγράμματα επιστημονικών ινστιτούτων ή πανεπιστημιακών ιδρυμάτων. Ως εμπειρογνώμονας στον τομέα των ερευνών συμμετέχει από τον Νοέμβριο του 2011 στο Επιστημονικό Συμβούλιο του Ινστιτούτου Εμπορίου και Υπηρεσιών (ΙΝΕΜΥ) της Εθνικής Συνομοσπονδίας Ελληνικού Εμπορίου (ΕΣΕΕ), έχοντας υπό την επίβλεψή του τις σταθερές έρευνες παρακολούθησης των δεικτών του κλάδου.
Ασχολείται ιδιαίτερα με τη θεωρία των πολιτικών κομμάτων, την πολιτική συμπεριφορά, την εκλογική-κοινωνική έρευνα και ευρύτερα το χώρο της πολιτικής κοινωνιολογίας. Το πιο πρόσφατο βιβλίο του κυκλοφόρησε τον Οκτώβριο του 2011 από τις εκδόσεις Σάκκουλα με τίτλο: Πολιτικά Κόμματα, Εκλογές και Κομματικό Σύστημα – Οι μετασχηματισμοί της πολιτικής αντιπροσώπευσης 1990-2010. Από το 2000 έως το 2011 επιμελήθηκε την έκδοση Η Κοινή Γνώμη στην Ελλάδα, η οποία περιελάμβανε αναλύσεις από το χώρο της πολιτικής επιστήμης και της κοινωνιολογίας βασισμένες στα δεδομένα των ερευνών της VRRC, αλλά και άλλων ερευνητικών φορέων. Εχει σημαντικό αριθμό δημοσιεύσεων στην ελληνική, αγγλική και γαλλική γλώσσα, καθώς και συστηματική παρουσία σε διεθνή συνέδρια.
Από το 1984-1988 υπήρξε μέλος της Συντακτικής Ομάδας του μηνιαίου περιοδικού ΣΧΟΛΙΑΣΤΗΣ, ενώ κατά την περίοδο 1986-1990 μέλος της Συντακτικής Επιτροπής του περιοδικού ΘΕΣΕΙΣ.
Διετέλεσε μέλος του Δ.Σ. της Ελληνικής Εταιρείας Πολιτικής Επιστήμης (ΕΕΠΕ) από τον Ιούνιο του 2008 έως τον Ιούνιο του 2014. Είναι μέλος του ΔΣ του Ινστιτούτου “Νίκος Πουλαντζάς”, καθώς και του Ιδρύματος Γληνού. Επίσης είναι μέλος του Συλλόγου Εταιρειών Δημοσκοπήσεων και Ερευνας Αγοράς (ΣΕΔΕΑ), καθώς και του Επιστημονικού Συμβουλίου της Εθνικής Συνομοσπονδίας Ελληνικού Εμπορίου (ΕΣΕΕ).

Στο διάστημα 2010-2014 διετέλεσε μέλος της Επιτροπής Επικοινωνιακής Πολιτικής του ΑΠΘ. Από τον Δεκέμβριο του 2006 έως το Νοέμβριο του 2009 διετέλεσε εκλεγμένο μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου του Ενιαίου Φορέα Διδασκόντων της Σχολής Κοινωνικών Επιστημών του Πανεπιστημίου Κρήτης.

Συμμετέχει στην Επιστημονική Επιτροπή του ΣΥΡΙΖΑ για τις αλλαγές στο Κράτος, το Πολιτικό Σύστημα και το Σύνταγμα, συντονίζοντας την ειδική υπο-επιτροπή για το Πολιτικό Σύστημα.

°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°
< < ΤΟ ΠΙΤΣΙΡΙΚΙ ΕΙΝΑΙ ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΟ ΚΑΙ ΒΑΣΙΖΕΤΑΙ ΜΟΝΟ ΣΤΟΥΣ ΑΝΑΓΝΩΣΤΕΣ ΤΟΥ. ΥΠΟΣΤΗΡΙΞΤΕ ΤΙΣ ΔΙΑΦΗΜΙΣΕΙΣ ΤΗΣ GOOGLE ΠΑΤΩΝΤΑΣ ΠΑΝΩ ΣΤΙΣ ΔΙΑΦΗΜΙΣΤΙΚΕΣ ΕΙΚΟΝΕΣ. ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ >>
°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°
ΣΑΛΟΣ ΜΕ ΤΗΝ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ ΠΟΥ ΕΔΩΣΕ ΤΟ ΠΑΣΟΚ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΚΔΗΛΩΣΗ «ΕΠΑΝΕΝΩΣΗΣ»!

Κλέφτες μέχρι κόκκαλο – Να διαβαστεί και να διαδοθεί!

ΓΝΩΣΤΟΣ ΕΛΛΗΝΑΣ ΗΘΟΠΟΙΟΣ ΚΟΙΜΑΤΑΙ ΣΤΑ ΠΑΓΚΑΚΙΑ! Για ποιο λόγο τον πέταξε η αδερφή του έξω από το πατρικό τους (ΒΙΝΤΕΟ)

ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΠΑΤΟΣ .. ΛΑΙΚΟ ΠΡΟΣΚΥΝΗΜΑ στην πρεμιέρα των Φλωρίδη-Ραγκούση-Διαμαντοπούλου!

πηγη