Category Archives: ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΙΑ

Έχουμε γενέθλια βρε…

exoume-genethlia-bre-

«Είναι τίμιος και αγωνιστής. Τον πολεμούν οι κακοί ξένοι, αλλά αγωνίζεται για την Ελλάδα. Και στο κάτω – κάτω, να ψηφίσουμε αυτούς που μας διέλυσαν επί 40 χρόνια;».

Είναι ορισμένες από τις ατάκες που ακούγονταν πριν από δύο χρόνια τέτοια μέρα. Έχουμε γενέθλια βρε. Δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι στις 20 του Σεπτέμβρη 2015 δώσαμε ξανά στον Αλέξη Τσίπρα και τα ψεκασμένα εξαπτέρυγά του τη δυνατότητα να κυβερνήσει τη χώρα για μια τετραετία.

Ήταν τότε που ενώ είχε υπογράψει το μνημόνιο που θα έσκιζε ο σοφός ελληνικός λαός τον ανέβασε ξανά στην εξέδρα. Μαζί με τον «σύντροφό» του Πάνο Καμμένο, σαν σήμερα αγκαλιάζονταν και πανηγύριζαν με τον κόσμο να χειροκροτά. Τον κόσμο της αριστεράς που έβλεπε την «τσογλανοπαρέα που κάνει κριτική» να είναι στην εξουσία και μάλιστα για δεύτερη φορά.

Στις 20 Σεπτέμβρη ήταν η τρίτη νίκη του Τσίπρα, μαζί μ’ αυτήν στο δημοψήφισμα και ήταν η τρίτη ήττα του ελληνικού λαού που πίστεψε στις απάτες και τις αυταπάτες.

Όμως, αυτή η νίκη στις δεύτερες εθνικές εκλογές μέσα σε λίγους μήνες ήταν και η χειρότερη. Στην πρώτη ας πούμε ότι υπήρχε δικαιολογία. Ο κόσμος βαρέθηκε ΝΔ και ΠΑΣΟΚ, ήθελε αλλαγή, πίστεψε και στις μπαρούφες του Τσίπρα για σκίσιμο των μνημονίων και νταούλια, για κατάργηση του ΕΝΦΙΑ και εθνική περηφάνια.

Στη δεύτερη, στο δημοψήφισμα επικράτησαν οι χοροί και τα τραγούδια. Ο Τσίπρας έπαιξε το χαρτί της αντίστασης και κέρδισε, κοροϊδεύοντας με τον πιο άθλιο τρόπο τον ελληνικό λαό.

Αλλά στις 20 Σεπτέμβρη δεν υπήρχαν δικαιολογίες για τους ψηφοφόρους. Είχαν δει το ψέμα, είχαν ζήσει τον εφιάλτη των Τσίπρα – Βαρουφάκη, είχαν καταλάβει ότι το «όχι» στο δημοψήφισμα μετατράπηκε σε «ναι», είχαν δει τον ίδιο τον πρωθυπουργό να υπογράφει πέφτοντας στα τέσσερα, το πρώτο μνημόνιο της αριστεράς.


style="display:inline-block;width:500px;height:90px"
data-ad-client="ca-pub-9897597435333950"
data-ad-slot="1425873063">


Κι όμως, πήγαν και τον ψήφισαν πιστεύοντας στην… επαναδιαπραγμάτευση των μνημονίων.

Έκτοτε πέρασαν δύο χρόνια αίμα, δάκρυα και ιδρώτας. Απαξίωση της χώρας στο εξωτερικό, επώδυνα μέτρα φτωχοποίησης των πολιτών, διάλυση της μεσαίας τάξης, πλήρης αποσάθρωση της εργασίας, νέο μνημόνιο και αποδοχή υψηλότατων πλεονασμάτων για πολλά χρόνια. Η συμμαχία Τσίπρα – Καμμένου, η «τσογλανοπαρέα» τα κατάφερε να παραμείνει στην εξουσία πατώντας επί πτωμάτων. Και τώρα έρχεται να διεκδικήσει μια ακόμη διετία στο Μαξίμου πιστεύοντας ότι τα έχει κάνει όλα καλά.

Ο… σοφός ελληνικός λαός έχει καταλάβει τι έκανε; Έχει μάθει από τα παθήματά του; Θα τους αφήσει να γιορτάσουν κι άλλα γενέθλια; Θα αποδεχθεί τη νέα αυταπάτη της ανάπτυξης και της εξόδου από τη χώρα;

Αν το κάνει τότε απλά δεν υπάρχει σωτηρία. Χίλια χρόνια Τσίπρας και Καμμένος γιατί αυτοί μας αξίζουν.

°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°
ΤΟ ΠΙΤΣΙΡΙΚΙ ΕΙΝΑΙ ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΟ ΚΑΙ ΒΑΣΙΖΕΤΑΙ ΜΟΝΟ ΣΤΟΥΣ ΑΝΑΓΝΩΣΤΕΣ ΤΟΥ. ΥΠΟΣΤΗΡΙΞΤΕ ΤΙΣ ΔΙΑΦΗΜΙΣΕΙΣ ΤΗΣ GOOGLE ΠΑΤΩΝΤΑΣ ΠΑΝΩ ΣΤΙΣ ΔΙΑΦΗΜΙΣΤΙΚΕΣ ΕΙΚΟΝΕΣ. ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ
°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°









πηγη

«Ανάπτυξη»: Για ποιόν;

φωτο

«Σωτηρία». «Μεταρρυθμίσεις». «Ανάπτυξη». Και εσχάτως: «Επενδύσεις». Για χρόνια οι λέξεις αυτές κλίνονται καθημερινά σε όλες τις πτώσεις από τους επαϊοντες της «σωτηρίας» μας.

Μόνο που είναι προφανές ότι στο πλαίσιο της διαρκούς αποκολοκύνθωσης λέξεων και εννοιών, τα ίδια λόγια – για να παραφράσουμε τον ποιητή – δεν έχουν το ίδιο βάρος σ’ όλες τις καρδιές και σ’ όλα τα χείλη.

Προδήλως η ακολουθούμενη πολιτική ήταν «σωτήρια». Αλλά για ποιόν; Για τις τράπεζες και όσους προκάλεσαν την κρίση, σίγουρα. Για τους μισθωτούς, όμως;

Όντως αυτά τα χρόνια έγιναν «μεταρρυθμίσεις». Προς όφελος ποιού, όμως; Του εργάτη που είδε τον βασικό του μισθό να κατρακυλάει στα 480 ευρώ και τον ΕΝΦΙΑ να τον πνίγει; Η’ προς όφελος της πολυεθνικής που απαλλάχτηκε από τα «περιττά» (για την ίδια) εργασιακά δικαιώματα και του fundπου πλέον θα αρπάζει σπίτια και ηλεκτρονικώς από τον λεηλατημένο και τρισχαρατσωμένο;

Μιλούν για «ανάπτυξη» και για «επενδύσεις». Τι ωραία! Αλλά δεν μας λένε: «Επενδύσεις» προς όφελος ποιού; Και άρα «ανάπτυξη» για ποιόν;

Τι ακριβώς θα «αναπτύξουν» οι 125.000 νέοι με μηνιάτικο 100 ευρώ και οι άλλες 600.000 απασχολούμενοι με τα 380 ευρώ το μήνα;

Κι από πότε, αλήθεια, η εκποίηση πλουτοπαραγωγικών πηγών και η άσκηση της «τέχνης του επιχειρείν» με προϋπόθεση τον εργασιακό μεσαίωνα είναι «επένδυση» και όχι ξεπούλημα και ειλωτεία;

«Για ποιόν», λοιπόν. Αυτό είναι το ερώτημα. Και η απάντηση, μαζί.

°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°
ΤΟ ΠΙΤΣΙΡΙΚΙ ΕΙΝΑΙ ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΟ ΚΑΙ ΒΑΣΙΖΕΤΑΙ ΜΟΝΟ ΣΤΟΥΣ ΑΝΑΓΝΩΣΤΕΣ ΤΟΥ. ΥΠΟΣΤΗΡΙΞΤΕ ΤΙΣ ΔΙΑΦΗΜΙΣΕΙΣ ΤΗΣ GOOGLE ΠΑΤΩΝΤΑΣ ΠΑΝΩ ΣΤΙΣ ΔΙΑΦΗΜΙΣΤΙΚΕΣ ΕΙΚΟΝΕΣ. ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ
°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°









πηγη

Πέφτει βαθύ σκοτάδι..

6

Πολλές φορές (υποθέτουν οι ιστορικοί) στην ιστορία, γνωστή και άγνωστη, της ανθρωπότητας το γένος των ανθρώπων έχει υποστείλλει την σημαία της προόδου και έχει πέσει σε χειμερία νάρκη,
..μέχρις ότου οι σκοταδιστικές δυνάμεις εκφυλιστούν απ΄ την ίδια
τους την σκοταδιστική μανία,
..και να επανέλθει πάλι δριμύτερη, πιό δυναμική, μετά τον αναγκαστικό της ύπνο.
Ήταν οι εποχές που οι ιδέες και η λογική είχαν ηττηθεί από την ανεξέλεγκτη μανία για εξουσία και χρήμα.

Η τελευταία γνωστή και καταγεγραμμένη τέτοια περίοδος ήταν ο Μεσαίωνας.
Τότε όμως ο συνολικός πληθυσμός της γής ήταν ασύγκριτα μικρότερος από τον σημερινό, και τεχνολογία ικανή να θέσει σε κίνδυνο τον πλανήτη δεν υπήρχε ούτε καν σαν ιδέα,
..κι έτσι μετά από κοντά δέκα αιώνες λήθαργου η ανθρωπότητα επανήλθε σε κανονική λειτουργία, για να κατορθώσει έκτοτε εκπληκτικά επιτεύγματα στο πνεύμα, στις τεχνες, στην τεχνολογία.
Πειραματίστηκε, τόλμησε, πολλές φορές πισωγύρισε, ξαναπήρε μπρός, αμφέβαλλε και ενθουσιάστηκε, έφτασε στο χείλος του γκρεμού,
..μα πάντα οι ίδέες , το όραμα, η λογική νικούσαν, ή έστω υπερτερούσαν ελάχιστα, και η θετική πορεία συνεχίζονταν.

Σήμερα όμως όλα πιά δείχνουν πως οι ιδέες και η λογική ηττώνται από τις σκοταδιστικές δυνάμεις της εξουσίας και του χρήματος.
Άλλος ένας κύκλος προόδου-οπισθοχώρησης φαίνεται ότι κλείνει στην ιστορία της ανθρωπότητας, η σημαία φαίνεται πως έχει ήδη υποσταλλεί, και ακολουθεί η χειμερία νάρκη, ο μακροχρόνιος λήθαργος.
Με μία διαφορά:
Η πιθανότητα τούτη τη φορά η ανθρωπότητα να μη ξυπνήσει και να περάσει από τον λήθαργο στην ανυπαρξία, είναι παραπάνω από ορατή.
Κι αυτό γιατί η τεχνολογία που μπορεί να βλάψει ανεπανόρθωτα και τελειωτικά τούτον τον πλανήτη είναι εδώ. Υπάρχει.
Και οι σκοτεινές δυνάμεις τής εξουσίας και του χρήματος, άπληστες και άφρονες μέσα στην ισχυριζόμενη παντοδυναμία τους δεν θα διστάσουν να την εξαπολύσουν στην διάρκεια που η ανθρωπότητα θα έχει πέσει στην χειμέρια νάρκη του νέου Μεσαίωνα.

Σε μικρότερη κλίμακα, εδώ στην μικρή μας χώρα,
..όχι μόνον η σημαία έχει υποσταλλεί, αλλά ήδη ο λήθαργος μετράει επτά χρόνια.
Ένας ληθαργικός ύπνος απ” τον οποίο οι μεγαλύτεροι δεν θα ξυπνήσουμε ποτέ,
..οι δε μικρότεροι αν τυχόν προλάβουν και ξυπνήσουν θα είναι ήδη γέροι και ανήμποροι για ο,τιδήποτε θετικό κι ελπιδοφόρο.

Δεν είναι κακό να παραδέχεσαι την ήττα.
Κακό είναι να μη παλέψεις ποτέ.
Κακό είναι ενώ βλέπεις πως έχεις ηττηθεί να θέλεις να συνεχίσεις μέχρι να προκαλέσεις τον θάνατό σου.
Η θυσία ποτέ δεν είναι αυτοσκοπός. Είναι μέσον για να πετύχεις κάποιο θετικό αποτέλεσμα.
Όταν το θετικό αποτέλεσμα είναι πλέον αδύνατο, κάνεις παραπέρα, κάθεσαι στον ήλιο και περιμένεις στωικός και σοφός, ποτέ υποταγμένος, ποτέ αρνούμενος τις ιδέες για τις οποίε πάλεψες και ηττήθηκες -πλην άχρηστος- το φυσικό τέλος.

Δυστυχώς το blog αισθάνεται πως έχουμε φτάσει ήδη εκεί.
Δεν θέλει να διασπείρει την απαισιοδοξία και την ηττοπάθεια,
..αλλά και δεν μπορεί να παριστάνει τον τυφλό.

Θα κάτσει στην άκρη, παράμερα, με πολύ λίγες παρουσίες, περιμένοντας να κλείσει πέντε χρόνια ζωής,
..και να εξαφανιστεί από τον κόσμο των δημόσιων ιδεών.

Ως τότε έχουμε λίγο ακόμη καιρό..

°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°
ΤΟ ΠΙΤΣΙΡΙΚΙ ΕΙΝΑΙ ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΟ ΚΑΙ ΒΑΣΙΖΕΤΑΙ ΜΟΝΟ ΣΤΟΥΣ ΑΝΑΓΝΩΣΤΕΣ ΤΟΥ. ΥΠΟΣΤΗΡΙΞΤΕ ΤΙΣ ΔΙΑΦΗΜΙΣΕΙΣ ΤΗΣ GOOGLE ΠΑΤΩΝΤΑΣ ΠΑΝΩ ΣΤΙΣ ΔΙΑΦΗΜΙΣΤΙΚΕΣ ΕΙΚΟΝΕΣ. ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ
°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°









πηγη