Category Archives: Το blog μου

Πες μου μιά ιστορία για την μοναξιά

friendsLove1

Εσύ φοβάσαι αυτή την λέξη; Είναι όμως μόνο μία λέξη;

Όταν δεν μπορείς να αντιμετωπίσεις την μοναξιά είναι σαν να αποφεύγεις να βλέπεις τον εαυτό σου στον καθρέφτη επειδή φοβάσαι μήπως πληγωθείς από αυτόν, από την εικόνα σου. Γιατί εκεί ξέρεις ότι δεν μπορείς να κρυφτείς από κανέναν. Σε αυτόν τον καθρέφτη θα δεις τον εαυτό σου έτσι όπως πραγματικά είναι. Θα αφαιρέσεις την εικόνα του μαθητή, του φοιτητή, του πατέρα, της μητέρας, του επαγγελματία. Μπροστά στον καθρέφτη στέκεσαι γυμνός. Αποκαλύπτεσαι στον εαυτό σου, με όλες σου τις αδυναμίες, όλα σου τα ένοχα μυστικά και όλες σου τις πληγές.

Εκείνο το βράδυ, αυτό το οποίο με απασχολούσε ήταν, αν πραγματικά μπορούμε να σταθούμε μπροστά στον καθρέφτη των συναισθημάτων μας, αν μπορούμε να αποδεχτούμε πόσο μόνοι είμαστε στην πραγματικότητα σε αυτό τον κόσμο. Έρωτες, Αγάπες, Πάθη, Λάθη, Μυστικά, Ενοχές, Τύψεις, Φιλίες, Άντρες, Γυναίκες πάνε και έρχονται, ανάβουν και σβήνουν σαν την φωτιά. Στην αρχή προσπαθούμε να ανάψουμε την φωτιά, πασχίζουμε να την ανάψουμε μέχρι που ανάβει και προσπαθούμε να την διατηρήσουμε αναλλοίωτη, αλλά εκείνη έχει την τάση να σβήνει όταν το αποφασίσει, όπως τα πάντα σε αυτό τον κόσμο, χωρίς να μας ρωτούν έρχονται και φεύγουν.

Όπως ένας δυνατός άνεμος παρασύρει τα φύλλα από μπροστά μας χωρίς να μας ρωτήσει, όπως ο ήλιος χάνεται και βγαίνει το φεγγάρι, όπως η καλοκαιρία γίνεται κακοκαιρία, όπως η αγάπη γίνεται πόνος, όπως ο έρωτας γίνεται μίσος, όπως η ζωή γίνεται θάνατος. Έτσι και η μοναξιά χωρίς να μας ρωτά φεύγει και έρχεται, έρχεται και φεύγει. Ίσως και να είναι τελικά παρούσα πάντα, απλά δεν την βλέπουμε ή ίσως και να κάνουμε ότι δεν την βλέπουμε επειδή μας τρομάζει.

Πάντα με τρόμαζε η μοναξιά. Γι’ αυτό και έχουμε την τάση να αναπτύσσουμε και να καλλιεργούμε τις σχέσεις μας με τους ανθρώπους γύρω μας, αναζητώντας έτσι το τέλος της μοναξιάς μας. Αυτό που ελάχιστες φορές μας περνάει από το μυαλό είναι ότι δεν αρκεί να περιτριγυριζόμαστε από ανθρώπους για να μην νιώθουμε μόνοι. Είμαστε έτσι και αλλιώς μόνοι, μόνοι μας γεννιόμαστε και μόνοι μας πεθαίνουμε, ταξιδεύουμε ολομόναχοι σε αυτόν τον κόσμο και σε όλη αυτή την διαδρομή συναντάμε ανθρώπους που πιστεύουμε ότι θα μας απαλλάξουν από την μοναξιά που και εκείνοι αλλά και εμείς οι ίδιοι νιώθουμε.

Έχετε σκεφτεί ότι μπορεί να υπάρχει κάτι χειρότερο από την μοναξιά; Και όμως υπάρχει. Και αυτό είναι η μοναξιά που μπορείς να νιώσεις όταν έχεις όλο τον κόσμο μπροστά σου και κανείς δεν είναι αρκετός για να σου καλύψει αυτό το κενό. Η μοναξιά όμως δεν είναι αρρώστια και είναι φυσιολογικό όλοι μας να την νιώθουμε αλλά σίγουρα δεν μπορούμε να την αποφύγουμε.

Στις μεγαλύτερες δοκιμασίες της ζωής μας είμαστε μόνοι, όσο αγαπητοί και να είμαστε, όση βοήθεια και υποστήριξη και αν μας προσφέρουν οι γύρω μας, είμαστε μόνοι. Όμως πρέπει να μάθουμε να ζούμε μόνοι, γιατί αλλιώς θα υποφέρουμε. Πρέπει επίσης να συνειδητοποιούμε μέρα με την ημέρα πόσο σημαντικό είναι να μοιραζόμαστε την ευτυχία μαζί με τους αγαπημένους μας ανθρώπους, αλλά σε καμία περίπτωση να μην τρομάζουμε στην ιδέα της μοναξιάς, αντιθέτως να προσπαθούμε να συμφιλιωθούμε με αυτή.

Όπως καθετί σε αυτή την όμορφη ζωή πρέπει να είμαστε ικανοί να το αντιμετωπίσουμε. Πρέπει να γίνουμε ‘φίλοι’ με την μοναξιά που μπορεί να νιώθουμε και να μάθουμε να ζούμε με αυτήν. Εξάλλου αν δεν υπήρχε εκείνη δεν θα είμασταν ικανοί να αντιληφθούμε πόσο σημαντικό είναι να έχουμε δίπλα μας τους σωστούς ανθρώπους, που θα μας προσφέρουν ένα είδος λύτρωσης από τον φόβο που νιώθουμε απέναντι στην μοναξιά, εφόσον και οι ίδιοι αργά ή γρήγορα θα επιθυμήσουν να δώσουν ένα τέλος στην δική τους μοναξιά ενώνοντάς την με την δική μας.

εγραψε το πιτσιρικι

°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°
ΤΟ ΠΙΤΣΙΡΙΚΙ ΕΙΝΑΙ ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΟ ΚΑΙ ΒΑΣΙΖΕΤΑΙ ΜΟΝΟ ΣΤΟΥΣ ΑΝΑΓΝΩΣΤΕΣ ΤΟΥ. ΥΠΟΣΤΗΡΙΞΤΕ ΤΙΣ ΔΙΑΦΗΜΙΣΕΙΣ ΤΗΣ GOOGLE ΠΑΤΩΝΤΑΣ ΠΑΝΩ ΣΤΙΣ ΔΙΑΦΗΜΙΣΤΙΚΕΣ ΕΙΚΟΝΕΣ. ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ
°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°









Θα σε πω πριγκίπισσα

6229

Συνήθως δεν γράφω παραμύθια με αίσιο τέλος. Πολλές φορές θα πετάξω μαύρες πινελιές στον καμβά για να δώσω ίσως το ύφος μου, το στίγμα μου. Μην μου πεις πως δεν σ’αρέσει το μαύρο.
Το μοναδικό χρώμα που αγάπησα πραγματικά, τα υπόλοιπα φαντάζουν υποκριτικά.
Παίζω με τις λέξεις και δημιουργώ αινίγματα. Όλοι μας ζούμε με αινίγματα και μυστήρια. Έτσι και αλλιώς αυτά δεν είναι και τα πιο όμορφα; Στα δικά μου παραμύθια δεν βάζω δράκους και κάστρα, ούτε λιβάδια με όμορφα ποτάμια που ζουν ξωτικά και νεράιδες. Τα παραμύθια μου είναι ο κόσμος μας. Μέσα σε αυτόν ζεις και εσύ και δημιουργείς στιγμές. Φτιάχνεις μαγεία. Θα σε πω πριγκίπισσα. Ίσως σε έψαχνα σε μονοπάτια που περπάτησα ή πάλι σε προσπέρασα αμέτρητες φορές. Πώς φαντάζεις; Απλά υπέροχη…Δίνεις απλόχερα τη χαρά, που μου λείπει και δίχως αντάλλαγμα θα εκφράσεις όσα νιώθεις. Ξεχωριστή, μα τόσο μοναδική με ένα ζωγραφισμένο μεταδοτικό χαμόγελο που με κάνει να νιώθω. Ίσως είχα ξεχάσει να αισθάνομαι και ίσως πάλι να μην ήθελα να συμβιβαστώ σε συναισθήματα. Βλέπεις οι απόψεις μου είναι πια τεκμηριωμένες και οι περισσότερες ιστορίες είναι κακογραμμένες καταστροφικές, απόμακρες, απομονωμένες και μοναχικές σκέψεις.
Ζούμε σε έναν κόσμο τόσο μίζερο από αμέτρητους εγωιστές και εμείς οι ρομαντικοί βρίσκουμε ένα κομμάτι χαρτί για να δημιουργήσουμε και να γράψουμε για την δίψα μας για τέλεια ζωή.
Το τέλειο που θα ποτίσει τα μάτια μας με αμέτρητα δάκρυα, γιατί το θέλουμε τόσο πολύ. Δίνεις πνοή και υφαίνεις όμορφα τοποθετημένες λέξεις σε ένα απλό μήνυμα, που απλά θα με κάνει να χαμογελάσω και να πάρω μια βαθιά ανάσα για να ανακουφιστώ που υπάρχεις…

εγραψε το πιτσιρικι

°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°
ΤΟ ΠΙΤΣΙΡΙΚΙ ΕΙΝΑΙ ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΟ ΚΑΙ ΒΑΣΙΖΕΤΑΙ ΜΟΝΟ ΣΤΟΥΣ ΑΝΑΓΝΩΣΤΕΣ ΤΟΥ. ΥΠΟΣΤΗΡΙΞΤΕ ΤΙΣ ΔΙΑΦΗΜΙΣΕΙΣ ΤΗΣ GOOGLE ΠΑΤΩΝΤΑΣ ΠΑΝΩ ΣΤΙΣ ΔΙΑΦΗΜΙΣΤΙΚΕΣ ΕΙΚΟΝΕΣ. ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ
°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°









Η μικρή μου Αντιγόνη

atcapture1486260717

Καθόταν στο μαρμάρινο σκαλάκι, πάνω σε ένα τριμμένο μαξιλαράκι με τα πόδια αγκαλιά και το πρόσωπο ακουμπισμένο στα γόνατα. Γύρω στα δέκα τα χρόνια της.
Οι ώρες που επέλεγε ήταν μεσημεριανές τότε που δεν υπήρχε κίνηση στο σοκάκι. Και εκεί έβλεπε τα σπίτια με τα κεραμίδια και αγαπούσε αυτή την εικόνα.Ο κόσμος της εκεί…
Οι άνθρωποι του εκεί…Και ήθελε μεγαλώνοντας να γράψει ένα βιβλίο
για αυτούς που μέσα στις διαφορετικότητες τους τους παρατηρούσε γιατί τους αγαπούσε…
Ένα γλειφιτζούρι κόκκινο σε σχήμα κόκορα συντροφιά. Υπάκουη αλλά όχι υποταγμένη, είχε την δική της άποψη που την κρατούσε δική της. Ένα παιδί πώς να αντισταθεί στις διαφορετικές γνώμες; Είχε χωθεί σε όλα τα γειτονικά σπίτια, μια και οι πόρτες δεν ήταν κλειστές. Παρέα με τα παιδιά έπαιζε βόλους, κουτσό, τα μήλα, κλέφτες και αστυνόμους….Αγαπούσε τον Σίμο τον μεθυσμένο τσαγκάρη που σόλιαζε τα τρύπια παπούτσια. Τον γανωτή που μέσα στο ζεστό υγρό από μολύβι βουτούσε τα μαχαιροπήρουνα να στραφτοκοπάνε και τις φαινόταν μαγικό.Το γαιδουράκι που έσερνε τα ζαρβατικά και τα φρούτα που η μυρωδιά τους ήταν αληθινή. Το φούρναρη που έψηνε τα φαγητά και στο μεγάλο πάγκο του κάθε μέρα γεμάτο με τα ταψιά, που έγραφε με κιμωλία τα ονόματα…
Στους συχνούς καυγάδες παρούσα! Τα μαλλιοτραβήγματα των γυναικών το καλύτερο της. Και η μάνα να την τραβά από τα μανίκια. «Θα με σκάσει αυτό το παιδί με την περιέργεια του»
Σαν γινόταν φασαρία με ένοχους τα πιτσιρίκια ήξεραν όλοι ποιος είχε παρακινήσει την σκανταλιά!
Σκασίλα της! Είπαμε είχε τη δική της ρότα….Μιλούσε στα ροδομάγουλα αγγελάκια που μάζευε…Κάθε μπαλκόνι έχει άλλη θέα…Το αφιερώνω στην μικρή Αντιγόνη και σε όσα είδε από το μπαλκόνι της δικής της ψυχής. Χωρίς ποτέ να την νοιάξει το κοίταγμα των άλλων….

εγραψε το πιτσιρικι

°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°
ΤΟ ΠΙΤΣΙΡΙΚΙ ΕΙΝΑΙ ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΟ ΚΑΙ ΒΑΣΙΖΕΤΑΙ ΜΟΝΟ ΣΤΟΥΣ ΑΝΑΓΝΩΣΤΕΣ ΤΟΥ. ΥΠΟΣΤΗΡΙΞΤΕ ΤΙΣ ΔΙΑΦΗΜΙΣΕΙΣ ΤΗΣ GOOGLE ΠΑΤΩΝΤΑΣ ΠΑΝΩ ΣΤΙΣ ΔΙΑΦΗΜΙΣΤΙΚΕΣ ΕΙΚΟΝΕΣ. ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ
°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°