Category Archives: Το blog μου

Οι περίεργοι άνθρωποι, περίεργα αγαπούν

original

Σαλτιμπάγκοι των ψυχών, ανόητα καραγκιοζάκια που περιφέρονται από εδώ και από εκεί, προσπαθώντας να μας πείσουν πόσο σπουδαίοι είναι, πόσο έξυπνοι είναι και επιδεικνύουν την δύναμη τους στο να καταστρέφουν ανθρώπους.

Μόνο αυτό ξέρουν να κάνουν. Όλα νομίζουν ότι τα κάνουν τέλεια και θεωρούν πως τίποτα δεν εκκρεμεί εναντίον τους. Μα οι ποινές τους είναι πολύ κοντά, δεν αργούν και τότε θα αντιμετωπίσουν την συμπαντική δικαιοσύνη. Κάποια ανεξήγητη δύναμη τις ορίζει αυτές τις δυνάμεις που στον σωστό χρόνο, είναι έτοιμη να τους τιμωρήσει δίχως έλεος και οίκτο.
Δεν τους διαχωρίζει τίποτα από τους υπόλοιπους, δεν έχουν το κοκαλάκι της νυχτερίδας που πιστεύουν.

Άλλοι ξεχωρίζουν και αξίζουν, αυτοί που κουβαλούν την ψυχή τους στα μάτια τους. Δεν έχουν ανάγκη να κρύψουν τίποτα, δεν φοβούνται και δεν τρομάζουν με την ψυχή τους. Δεν διστάζουν να δείξουν την διαφορετικότητά τους και ας μην είναι αποδεκτοί από τους περισσότερους.

Είναι φαινομενικά περίεργοι και παράξενοι και ξέρεις εγώ ανέκαθεν λάτρευα αυτούς τους ανθρώπους. Όλους αυτούς που έχουν καλή καρδιά και απαλούς, βελούδινους τρόπους.

Είναι μοναδικά απρόβλεπτοι σε όλα τους. Οι εκπλήξεις τους είναι πάντοτε ευχάριστες, δεν θα σου μαυρίσουν την καρδιά ποτέ, δεν θα σε πληγώσουν, δεν αντέχουν να σε δουν να καταρρέεις και να πληγώνεσαι εξαιτίας τους. Δεν θα το συγχωρούσαν ποτέ στον εαυτό τους, γιατί ξέρουν.

Είναι ικανοί να δημιουργήσουν από το πουθενά, όμορφες ιστορίες γεμάτες αγάπη και καλοσύνη. Την αγάπη που κρύβουν μέσα τους, την προσφέρουν παντού απλόχερα, δεν την τσιγκουνεύονται, θέλουν να την μοιράζονται, γιατί κατανοούν πως είναι να μην νιώθεις αγάπη και καλοσύνη.

Δεν λογαριάζουν να πάρουν να δίνουν θέλουν μόνο. Οι κουβέντες τους συνήθως αποπνέουν ηρεμία και δύναμη. Έχουν βλέμμα παράξενο που αν τους παρατηρήσεις προσεκτικά θα καταλάβεις πως οδηγός στην ζωή τους είναι η ελπίδα.

Δεν ασχολούνται με βρώμικες και μαύρες ψυχές. Κοιτούν μόνο αν μπορούν με
αγάπη να τις γιατρέψουν, αν όχι αποχωρούν διακριτικά, χωρίς να γίνονται βάρος σε κανέναν.

Οι περίεργοι άνθρωποι θα σε αγαπήσουν μοναδικά και περίεργα θα στο εκφράσουν. Δεν είναι μονότονοι, εξαντλούν την φαντασία τους σε κάθε επίπεδο προκειμένου να περνάς εσύ καλά.
Δεν λογαριάζουν τον εαυτό τους, τον αφήνουν πάντα σε δεύτερη μοίρα, αλλά τον αγαπούν και τον φροντίζουν χωρίς εγωισμό και ναρκισσισμό.

Οι περίεργοι άνθρωποι θα σε αγαπήσουν για πολλούς μη ευνόητους λόγους, μα ποτέ δεν αγαπούν από περιέργεια.

°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°
ΤΟ ΠΙΤΣΙΡΙΚΙ ΕΙΝΑΙ ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΟ ΚΑΙ ΒΑΣΙΖΕΤΑΙ ΜΟΝΟ ΣΤΟΥΣ ΑΝΑΓΝΩΣΤΕΣ ΤΟΥ. ΥΠΟΣΤΗΡΙΞΤΕ ΤΙΣ ΔΙΑΦΗΜΙΣΕΙΣ ΤΗΣ GOOGLE ΠΑΤΩΝΤΑΣ ΠΑΝΩ ΣΤΙΣ ΔΙΑΦΗΜΙΣΤΙΚΕΣ ΕΙΚΟΝΕΣ. ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ
°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°









Θέλω ελευθερία

7789

Γυρνάει το βλέμμα μου πίσω κι αντικρίζω κάθε τι όμορφο που έπλασα ως τώρα… Μα γιατί την ίδια στιγμή νιώθω τόση παγωνιά; Είναι τόσο ξένο, τόσο απόμακρο αυτό που βλέπω…
Κάθε φορά που μια ξεχωριστή, γλυκιά ανάμνηση από το παρελθόν μου εισβάλει στα βράδια μου, νιώθω πως απειλεί να σπάσει το γυαλί που έφτιαξα για να με προστατέψω κρατώντας φυλακισμένα τα συναισθήματα μου.
Όχι. Δεν θ” αφήσω τα παλιά να μου χαλάσουν την ησυχία…

Κουράστηκα τόσο πολύ να ηρεμήσω τη θάλασσα γύρω μου. Δεν θα σε αφήσω να μου την ταράξεις. Οχυρώθηκα πίσω από το τείχος που ύψωσα για με χωρίσει από σένα, εαυτέ μου.
Όχι. Δεν θα μου το κάνεις κομμάτια…
Όχι. Ποτέ πια…

Μα κάθε φορά που μου χτυπάς την πόρτα, παλιέ μου εαυτέ, η καρδιά μου πάει να σπάσει… Την ακούς; Χτυπάει τόσο δυνατά… Όπως τότε που έγραψα δυο τρεις σκόρπιες λέξεις και τις άφησα να τις πάρει ο αέρας.
Δεν τόλμησα, βλέπεις, ποτέ μου να τις διαβάσω, ένιωθα πως θα μου κάψουν τα σωθικά. Πως θα με ξεγυμνώσουν.
Και τις παράτησα στης λησμονιάς τη χώρα. Τις ξέχασα. Τις άφησα να πετάξουν για πάντα μακριά.
Κι εκείνες έγιναν πουλιά, πέταξαν κι έφυγαν για πάντα στο άγνωστο, στης λήθης την ανεξερεύνητη χώρα. Ή τουλάχιστον έτσι ανάγκασα τον εαυτό μου να πιστεύει…

Όμως εκείνες γύρισαν… Πέταξαν δίπλα μου και μου θύμισαν όλα εκείνα που πάλευα ν” αφήσω πίσω μου. Γέμισαν τις αισθήσεις μου με το γλυκό της νοσταλγίας ποτό και με πήραν και πάλι απ” το χέρι.
Εκείνες κι εγώ. Μονάχοι πάνω σ” ένα σύννεφο από όνειρα…

Όχι, το τζάμι που με κρατάει χώρια από τον εαυτό μου θα το σπάσω εγώ ο ίδιος. Και με τα θρύψαλα του θα χτίσω μια γέφυρα που θα βγάζει κατ” ευθείαν στ” αστέρια.
Τώρα, βλέπεις, μπορώ να τα δω τ” αστέρια πια. Μπορώ να πετάξω μαζί τους… Να χορέψω μαζί τους, να ονειρευτώ. Να νιώσω τη φλόγα που λέγεται ζωή και σε λυτρώνει κάθε φορά που σ” αγγίζει…

Εκείνες οι δυο τρεις σκόρπιες λέξεις που άφησα να πετάξουν τότε μακριά μου είμαι, βλέπεις, εγώ… Κι είμαι τόσο περήφανος γι” αυτές. Τόσο περήφανος που δεν με ξέχασαν ποτέ. Και που ξαναγυρίζουν κάθε φορά που νιώθω τα όνειρα μου να ριζώνουν και να σαπίζουν στο βάλτο της απόγνωσης…

Δεν θα τις αφήσω ποτέ πια να πετάξουν μακριά μου. Είμαι πια, βλέπεις, ένα με αυτές. Είναι εγώ…

°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°
ΤΟ ΠΙΤΣΙΡΙΚΙ ΕΙΝΑΙ ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΟ ΚΑΙ ΒΑΣΙΖΕΤΑΙ ΜΟΝΟ ΣΤΟΥΣ ΑΝΑΓΝΩΣΤΕΣ ΤΟΥ. ΥΠΟΣΤΗΡΙΞΤΕ ΤΙΣ ΔΙΑΦΗΜΙΣΕΙΣ ΤΗΣ GOOGLE ΠΑΤΩΝΤΑΣ ΠΑΝΩ ΣΤΙΣ ΔΙΑΦΗΜΙΣΤΙΚΕΣ ΕΙΚΟΝΕΣ. ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ
°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°









Στον Έρωτα μιλάω

7685

Να “μαι πάλι
Γράφω ξανά
Για σένα
Έρωτα

Σ” ακούω να ξημεροβραδιάζεσαι
έξω απ” την πόρτα μου
φωνάζοντας τ” όνομά μου

Ξέχασες τότε, τι σου ΄χα πει;
Ξέχασες που τότε σ΄είχα διώξει;

Τιμωρός είσαι ή ζητιάνος;

Σε νιώθω ν΄ανασαίνεις
στην πόρτα μου απέξω
Τις στιγμές που δεν μιλάς
εγώ πάλι σ΄ακούω

Καρτερικά
Επίμονα
Ακούραστα
Με περιμένεις
την πόρτα ν΄ανοίξω
για να μπεις ξανά μες στη ζωή μου

Όσο επιμένεις
Επιμένω
Όχι σου λέω!
Την πόρτα δεν θ΄ανοίξω
Φοβάμαι
Διαλύθηκα
Θυμάμαι τα κομμάτια μου
σκορπισμένα στο πάτωμα
Kαι φοβάμαι…

Εσύ ήσουν πάντα πιο δυνατός
Εγώ ήμουν…
Τι ήμουν;
Εσύ με άλλαξες
Μετά από ΄σένα τίποτα δεν αξίζει
Τώρα που λέμε αλήθειες
Τώρα που το μελάνι ρέει σαν αίμα
θα στο πω
Μαζί σου νιώθω ζωντανή
Kι ας υπάρχουν στιγμές που με σκοτώνεις

Χτύπα την πόρτα
Φώναζε
Τιμώρησε ή παρακάλεσε με

Ό,τι κι αν κάνεις
Ό,τι κι αν κάνω
Έρωτα
Εσύ κι εγώ
Δεν τελειώσαμε ακόμα

°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°
ΤΟ ΠΙΤΣΙΡΙΚΙ ΕΙΝΑΙ ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΟ ΚΑΙ ΒΑΣΙΖΕΤΑΙ ΜΟΝΟ ΣΤΟΥΣ ΑΝΑΓΝΩΣΤΕΣ ΤΟΥ. ΥΠΟΣΤΗΡΙΞΤΕ ΤΙΣ ΔΙΑΦΗΜΙΣΕΙΣ ΤΗΣ GOOGLE ΠΑΤΩΝΤΑΣ ΠΑΝΩ ΣΤΙΣ ΔΙΑΦΗΜΙΣΤΙΚΕΣ ΕΙΚΟΝΕΣ. ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ
°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°