Ο άνθρωπος βγαίνει στο σφυρί… στο σφυρί και οι πατρίδες.

wpid-wp-1436976200459.jpeg

Χρόνια τώρα σπαταλιέμαι, παρακολουθώντας όλα κι όλους. Η ζωή περνά από μέσα μου, με διαποτίζει με την ασκήμια της με γεμίζει λύσσα με την αδικία της την οργανωμένη,με ταπεινώνει με την ανημποριά μου ν “αντιδράσω, να επαναστατήσω αποτελεσματικά, να υπερασπιστώ το μαζικό μας εξευτελισμό.

Αν ξαναγινόμουν είκοσι χρονών θα ξεκινούσα από τις κορφές των βουνών,αντάρτης, ληστής, πειρατής, ν” ανοίξω τα μάτια εκείνων που δέχονται αδιαμαρτύρητα τη μοίρα τους, όσο και κείνων που εθελοτυφλούν.

Όχι, η επανάστασή μου δεν θα στρεφόταν κατά του κατεστημένου και του συστήματός του, αλλά εναντίον εκείνων που το ανέχονται. Θα σκότωνα, θα τσάκιζα την κακομοιριά, την υποταγή, την ταπεινοφροσύνη. Η γη έτσι κι αλλιώς δε χωρά άλλους ταπεινούς και καταφρονεμένους. Όπως δε χωρά άλλα φερέφωνα προκάτ επανάστασης.

Η ζωή γίνηκε πια πάρα πολύ απάνθρωπη για να την καλουπώνουμε σε σχήματα, δε μας ανήκει καν, όπως δε μας ανήκει τίποτα, από τη γη που κατοικούμε ώς τα πρόσωπά μας. Όταν ο κάθε τυχάρπαστος, ο κάθε τιποτένιος, μπορεί να μας δέσει πάνω σε μια καρέκλα, έναν πάγκο ή σ” ένα κρεβάτι, να μας φτύσει, να μας μαστιγώσει, να μας βιάσει.

Το Σύστημα αποχαλινωμένο καλλιεργεί σκόπιμα την ασυνειδησία, την αγριότητα, το χάος, καταλύοντας το σεβασμό για τον παράγοντα ανθρώπινο. Δεν άφησε τίποτα ανεκμετάλλευτο, από το «χάσμα των γενιών» που αποκόβει τους ανθρώπους μεταξύ τους και ετοιμάζει τους αυριανούς παιδιά- καταδότες.

Ο άνθρωπος βγαίνει στο σφυρί. Για να μη βρίσκει το Σύστημα καμιά αντίδραση και να μπορέσει να βγάλει ελεύθερα στο σφυρί και τις πατρίδες. Όταν ένας λαός σηκώσει κεφάλι κατά του κυβερνήτη του, εκπρόσωπου του κεφαλαιοκρατικού συστήματος.. βρείτε έναν αλήτη και αναθέστε του να περάσει χειροπέδες στο λαό.

Οι καιροί άλλαξαν, τα πράματα πάνε γρηγορότερα, η συνταγή τροποποιήθηκε. Γι “ αυτό και μεις, τα σύγχρονα πειραματόζωα, οφείλουμε να χρησιμοποιούμε πάντα τον όρο π.Χ., που θα σημαίνει πια «προ Χούντας», και μ.Χ., «μετά τη Χούντα».

Γιατί το πείραμα πέτυχε και δεν πρέπει να το λησμονούμε ούτε στιγμή.

Η Ελλάδα εκδίδεται, συνειδητά και ασύνειδα.

Ούτε ένας αθώος. Ανεύθυνος κανένας.

Λιλή Ζωγράφου-απόσπασμα από το βιβλίο της «Επάγγελμα: πόρνη»

Ευχαριστούμε τη φίλη Μαρκέλλα που μας το έστειλε

Αντικλείδι , http://antikleidi.com